Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr i dołączonym do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, likwidator skarżącej, zwrócił się o przyznanie spółce prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.
Ze złożonego przez likwidatora oświadczenia o majątku i dochodach spółki, odpisu protokołu Zgromadzenia Wspólników z dnia 20 sierpnia 2014 r., odpisu bilansu sporządzonego na dzień 19 sierpnia 2014 r. oraz rachunku zysków i strat za okres od 1 stycznia do 19 sierpnia 2014 r., odpisu KRS i zaświadczenia o dokonaniu wpisu, wynika, że w dniu 23 grudnia 2013 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników podjęło uchwałę o rozwiązaniu spółki, otwarcie likwidacji zostało wpisane do Rejestru Przedsiębiorców w dniu 24 stycznia 2014 r., zaś zakończenie postępowania likwidacyjnego nastąpiło w dniu 20 sierpnia 2014 r. (uchwałami nr 4 i 5 dokonano podziału majątku spółki w ten sposób, że kwotę 4.250 zł pozostawiono na opłaty z tytułu przechowywania ksiąg i dokumentów spółki przez Archiwum Państwowe, a kwotę likwidacyjną w wysokości 66.407,60 zł przeznaczono jedynemu wspólnikowi), z dniem 28 listopada 2014 r. spółka została wykreślona z Rejestru Przedsiębiorców.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.