Uzasadnienie
K. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 października 2011 r. zmieniającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 13 listopada 2009 r. w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego za 2006 r. z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, której przymusowe wykonanie spowoduje zdaniem skarżącej znaczne szkody i trudne do odwrócenie skutki. Skarżąca dodała, że nie dysponuje żadnymi środkami finansowymi, z których mogłaby opłacić bieżące i przyszłe potrzeby. Ponadto utraciła świadczenie rentowe, z którego się utrzymywała i dla wykonania zobowiązania podatkowego określonego w decyzji zmuszona będzie sprzedać swoje nieruchomości. Skarżąca przekonana jest, że zarzuty i argumentacja zaprezentowane przez nią w skardze zostaną uwzględnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a..
W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia.
Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11 "w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę" (LEX nr 948885).
Tymczasem w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sama zaś egzekucja świadczenia pieniężnego nie jest zagrożeniem spełniającym przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a.. Fakt egzekwowania obowiązku pieniężnego nie można bowiem utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak: postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 254/11, LEX nr 896214).
Z kolei z akt sprawy wynika, że skarżąca dysponuje znacznym majątkiem, gdyż w samym tylko analizowanym 2006 r. osiągnęła przychody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w wysokości 378.696,56 zł, posiadała oszczędności oraz osiągnęła dochody z tytułu odsetek naliczonych od środków pieniężnych zgromadzonych na lokatach bankowych za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2006 r..
Tym samym skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenie skutki lub, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znaczenie szkody. Z akt sprawy wynika natomiast, że dysponuje znacznym majątkiem i osiąga znaczne przychody z różnych źródeł.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki
Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.