Uzasadnienie
W związku z wniesieniem skargi, zarządzeniem z dnia 26 października 2016 r. zobowiązano M. R. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie i rygor odrzucenia skargi.
Odpis niniejszego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 21 listopada 2016 r.
Dnia 28 listopada 2016 r. M. R. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2016 r., doręczonym skarżącemu w dniu 22 grudnia 2016 r., referendarz sądowy wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez wypełnienie zgodnie z pouczeniem ww. rubryk oraz jego podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Skarżący nie uzupełnił braków formalnych przedmiotowego wniosku, do usunięcia których został wezwany i zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017 r., po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, Sąd utrzymał w mocy powyższe zarządzenie.
Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. zobowiązano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 26 października 2016 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł.
Skarżący nie wykonał powyższego zobowiązania, składając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wskazać należy, że ponowne przesłanie skarżącemu zarządzenia zobowiązującego do uiszczenia opłaty nie otwiera stronie kolejnego terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący w terminie, który upłynął w dniu 28 listopada 2016 r. nie uiścił należnej opłaty, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, nie wywarł zatem skutków prawnych. Mimo ponownego przesłania skarżącemu zobowiązania do uiszczenia opłaty, wyznaczony termin upłynął bezskutecznie.
Nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego uzasadniało odrzucenie wniesionej skargi na podstawie art. 220 § 3 cytowanej ustawy.