Uzasadnienie
Decyzją z dnia 3 sierpnia 2016 r., Dyrektor Izby Skarbowej uchylił rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i ustalił M.A. podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2008 rok. Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 sierpnia 2016 r.
Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 26 września 2016 r. pełnomocnik strony nadała skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu złożonego wniosku pełnomocnik podniosła, że z powodu nagłej choroby, trwającej od dnia 6 września do 26 września 2016 r. nie miała możliwości dokończyć skargi i przesłać jej przed upływem wymaganego terminu. Podała jednocześnie, że prowadzi jednoosobową kancelarię i napisanie skargi przez inną osobę nie było możliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) – dalej w skrócie p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd.
Jak podkreślono wyżej jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy zainteresowani nie byli w stanie pokonać przeszkody (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 październik a 2011 r. sygn. akt I OZ 776/11, LEX nr 965949).
Należy przy tym dodać, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Z brakiem winy mamy zatem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od pełnomocnika i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy pełnomocnik nie mógł usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W przedmiotowej sprawie, jako przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik skarżącej wskazała na brak możliwości terminowego sporządzenia skargi i jej wniesienia z uwagi na stwierdzony orzeczeniem lekarskim stan choroby. Celem wykazania powyższej okoliczności pełnomocnik przedłożyła zaświadczenie lekarskie.
W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącej uprawdopodobniła brak winy w nieterminowym wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Jak wynika z treści przedstawionego zaświadczenia lekarskiego, stwierdzony przez lekarza stan chorobowy uniemożliwiał pełnomocnikowi strony pełnienie czynności zawodowych w dniach od 6 do 26 września 2016 r., a zatem w czasie, w którym biegł termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin do jej wniesienia upływał bowiem w dniu 7 września 2016 r.
W ocenie Sądu o braku winy w nieterminowym złożeniu środka zaskarżenia przesądziła choroba pełnomocnika skarżącej, która wystąpiła nagle i uniemożliwiła zachowanie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Przebywanie na zwolnieniu lekarskim, z którego zaleceń wynika, że chory nie ma możliwości pełnienia obowiązków zawodowych uniemożliwiło, zdaniem Sadu, podjęcie przez pełnomocnika działań procesowych wymaganych do wniesienia skargi do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2015 r., II GZ 265/15, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał zatem, że pełnomocnik skarżącej w sposób należyty uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu, wypełniając tym samym przesłankę warunkującą przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Twierdzenia pełnomocnika skarżącej o chorobie uniemożliwiającej podjęcie jej określonych czynności zostało uwiarygodnione przedłożonym dokumentem w postaci zaświadczenia lekarskiego. Za przekonujące należało również uznać wyjaśnienia, że w okolicznościach niniejszej sprawy skorzystanie z pomocy innych osób nie było możliwe z uwagi na prowadzenie przez pełnomocnika jednoosobowej kancelarii.
Należy jednocześnie podkreślić, że strona dochowała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przyczynę uzasadniającą złożenie wniosku o przywrócenie terminu wiązać bowiem należy z dniem 26 września 2016 r., kiedy ustał stan chorobowy pełnomocnika strony.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.