Uzasadnienie
J. D. – dalej jako "Skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 września 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 14 listopada 2016 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy.
W wyniku rozpoznania wniesionego sprzeciwu, Sąd postanowieniem z dnia 6 marca 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 29 marca 2017 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 listopada 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych sprawy wynika, że wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 5 kwietnia 2015 r.
Pismem z dnia 11 kwietnia 2015 r. Skarżąca cofnęła skargę.
Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w kwocie 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a". Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W omawianej sprawie Skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 listopada 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Skarżąca wniosła o cofnięcie skargi, nie wykonując w terminie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.
W ocenie Sądu, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno, OSP 1990, nr 4, poz. 207, a także zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 411/14, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).
Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego, będące skutkiem cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne: LEX nr 335007).
W niniejszej sprawie niewątpliwie skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, gdyż do takich braków zaliczyć należy brak wpisu sądowego od skargi (warunek skutecznego wniesienia skargi – art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
Termin zaś do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 12 kwietnia 2017 r. W takiej sytuacji skargę należy odrzucić, gdyż – jak wyżej wskazano – brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o jej cofnięcie.
Mając na uwadze to, że Skarżąca w zakreślonym terminie żądanego wpisu nie uiściła, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 wskazanej ustawy orzekł, jak w postanowieniu.