Uzasadnienie
Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF, którego braki zostały usunięte w dniu 6 lutego 2018 r. (data stempla pocztowego), skarżący K. J. zwrócił się o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Z oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), wynika, że prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymując się z renty w wysokości 850 zł netto, z której jest prowadzona egzekucja komornicza (potrącenia w wysokości 100 zł), nie posiada jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, jego jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 30 m2, którego wartość oszacował na kwotę około 30.000 zł. Jak wskazał wnioskodawca, nie zawsze reguluje terminowo należności z tytułu zużycia gazu, energii elektrycznej, wody oraz opłat za wywóz śmieci i usługi telekomunikacyjne, gdyż są one wysokie i nie starcza mu środków.
Wnioskodawca oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym ani z rzecznikiem patentowym.
Wskazać należy, iż sytuacja finansowa wnioskodawcy była już przedmiotem oceny w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 1390/16 oraz III SA/Gd 790/17, w których postanowieniami z dnia 6 lipca 20017 r. oraz 29 listopada 2017 r. przyznano mu prawo pomocy.
W ocenie referendarza sądowego zawarte we wniosku informacje pozwalają uznać, iż sytuacja finansowa wnioskodawcy nie uległa poprawie i nie ma on realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Świadczy o tym wysokość dochodu, którym dysponuje wnioskodawca, jak również nieposiadanie zasobów finansowych.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.