Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 lutego 2018 r. przyznano skarżącemu K. J. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 9 marca 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata J. S. Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na wyżej opisaną decyzję.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2018 r. przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji.
W terminie właściwym dla wniesienia środka zaskarżenia od wyroku pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł w dniu 18 lipca 2018 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jednocześnie oświadczając, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony w niniejszej sprawie pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714, dalej jako rozporządzenie).
W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 91 zł, mieszcząca się w przedziale określonym w § 8 pkt 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, do którego zastosowanie ma opłata w kwocie 60 zł.
Jednakże z uwagi na treść § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, opłata należna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie może być niższa niż 120 zł. W konsekwencji w sprawie właściwa jest opłata w tej właśnie kwocie.
Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zgodnie z brzmieniem § 4 ust. 3 rozporządzenia.
Tym samym należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje (po podwyższeniu o obowiązującą 23% stawkę VAT) w wysokości 147,60 zł brutto (120 zł + 27,60 zł).
Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.