Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M.D. i K.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 października 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 29 grudnia 2014 r., w konsekwencji czego skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a.
Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. skarżący M.D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF.
Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2015 r. zobowiązano wnioskodawcę do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez nadesłanie jego odpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 lutego 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Ponadto wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, będący pismem procesowym w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., powinien także czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla takich pism w postępowaniu sądowym, zawartym w Rozdziale 1 Działu III ww. ustawy. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Brak odpisu pisma jest brakiem formalnym podlegającym na zarządzenie przewodniczącego, usunięciu w ramach tzw. postępowania naprawczego przewidzianego w art. 49 p.p.s.a.
Z art. 49 § 1 tejże ustawy wynika, iż w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Mając na uwadze treść dyspozycji art. 49 § 1 p.p.s.a. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu wskazanego w zarządzeniu z dnia 11 lutego 2015 r. (tj. przesłania odpisu wniosku celem jego doręczenia stronie przeciwnej) i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Pomimo wezwania skarżący nie dopełnił jednak obowiązku uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu, czego skutkiem jest pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 49 § 2 w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.