Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 11 lutego 2015 r., skarżący M. D. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Referendarz sądowy uznał dane zawarte w oświadczeniu skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentach znajdujących się w aktach podatkowych za wystarczające do dokonania oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy.
Na ich podstawie ustalono, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, oboje małżonkowie są osobami niepełnosprawnymi, co potwierdzają orzeczenia o zdolności skarżącego do służby oraz orzeczenie o stopniu niepełnosprawności małżonki i z tego tytułu przyznano każdemu z nich rentę, ich łączny miesięczny dochód z tego tytułu wynosi 3.019 zł brutto, w związku z inwalidztwem małżonkowie wymagają rehabilitacji, małżonkowie posiadają mieszkanie o powierzchni 61,20 m2 oraz samochód osobowy marki [...] z 2004 r., natomiast nie posiadają zasobów pieniężnych i przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, skarżący posiada zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2011-2012 w łącznej kwocie 2.020,60 zł (stan na dzień 3 listopada 2014 r.).
W świetle dokonanych ustaleń referendarz sądowy stwierdził, że wnioskodawca wykazał zasadność wniesionego żądania o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Przemawia za tym wysokość uzyskiwanego przez małżonków miesięcznego dochodu, który wynosi 1.509,50 zł brutto na osobę. Podkreślić przy tym należy, że żaden z małżonków nie może podjąć zatrudnienia ze względu na stopień inwalidztwa, zatem przyznane renty stanowią (obecnie i w przyszłości) ich jedyne źródło utrzymania. Referendarz sądowy wziął również pod uwagę konieczność korzystania przez każdego z małżonków z rehabilitacji leczniczej, w tym odpłatnej. Z tej przyczyny wydatki na ten cel należało zaliczyć do podstawowych kosztów utrzymania małżonków.
Z tych względów uznano, że skarżący wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.