Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 7 lutego 2018 r. M. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie.
Z uwagi na to, że wniesiony wniosek nie został złożony na stosownym formularzu przesłano Skarżącemu urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Przedmiotową przesyłkę doręczono Wnioskodawcy w dniu 23 lutego 2018 r. (karta 93 akt sądowych).
Wnioskodawca nie uczynił zadość wezwaniu w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 2 marca 2018 r.
Zarządzeniem z dnia 15 marca 2018 r., stosownie do przepisu art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.", Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Od wydanego zarządzenia, w ustawowym terminie, Skarżący wniósł sprzeciw, w którym zakwestionował skuteczność doręczenia Stronie przesyłki zawierającej urzędowy formularz PPF, celem jego wypełnienia i odesłania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sprzeciw Wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie wydane przez referendarza sądowego jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1), sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2), sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Dodania wymaga, że konsekwencją wynikającą z przepisu art. 260 p.p.s.a. jest to, że orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.
W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a., warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu. Wzór formularza określony został w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257).
W związku z tym, że złożony do akt sprawy wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na stosownym formularzu, zarządzeniem z dnia 15 lutego 2018 r., Wnioskodawca został wezwany do wypełnienia i odesłania formularza PPF. Odpis tego zarządzenia został skutecznie doręczony, czego dowodem jest znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru przesyłki (karta 93 akt sądowych).
Wnosząc sprzeciw Skarżący nie wyjaśnił, z jakiego powodu, wezwanie do wypełnienia i odesłania formularza było nieprawidłowe. Okoliczności doręczenia przesyłki zawierającej przedmiotowy formularz nie budzą wątpliwości. W aktach postępowania znajduje się potwierdzenie obioru wezwania, z podpisem Skarżącego potwierdzającym odbiór przesyłki. Przeciwne twierdzenia Skarżącego w tym zakresie nie zostały w żaden sposób wykazane.
Jak stanowi art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W konsekwencji, mając na uwadze ustalony stan faktyczny oraz treść art. 257 p.p.s.a., Referendarz Sądowy prawidłowo orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.