Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2015 r., oddalił skargę H. C. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego E. S. Pełnomocnik skarżącego, w piśmie z dnia 8 lipca 2015 r. dołączonym do opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego wyroku WSA, wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za jej sporządzenie w kwocie 2.214 zł brutto, jednocześnie oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.; dalej jako rozporządzenie).
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu w sprawie odmowy umorzenia skarżącemu odsetek za zwłokę z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz FPiFGŚP, a nie należność pieniężna – kwota tych odsetek, która, jak wynika z decyzji organu, na dzień 7 maja 2014 r. wyniosła łącznie 37.732 zł.
Tym samym w sprawie przyznania pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu zastosowanie będzie miał § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, nie zaś § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia.
W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 zł. Zatem należne pełnomocnik wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadziła ona sprawy w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.