Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 3 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżący H. C. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego w osobie dr I. N. z Kancelarii Radcy Prawnego [...] przy ul. [...].
W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Okoliczność ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia przesłanek, w świetle których należy dokonać oceny zasadności wniesionego przez stronę żądania. W niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. O odpowiednim ich stosowaniu stanowi bowiem art. 262 p.p.s.a.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Referendarz sądowy uznał, że w niniejszej sprawie skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania; obecnie nie ma on realnych możliwości poniesienia kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.
Ocena taka została podjęta na podstawie danych zawartych w złożonym przez skarżącego oświadczeniu o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz w dokumentach znajdujących się w aktach sądowych oraz administracyjnych sprawy, które referendarz sądowy uznał za wystarczające do oceny możliwości płatniczych skarżącego.
Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, posiada natomiast zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, które na dzień 13 maja 2014 r. wynosiły 63.235,94 zł wraz z odsetkami (dowód: informacja o stanie należności), prowadzone przez komornika sądowego postępowanie egzekucyjne wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji zostało umorzone (dowód: postanowienie z dnia 26 czerwca 2013 r.), skarżący utrzymuje się wyłącznie z emerytury, która wynosi 1.882,73 zł brutto miesięcznie (dowód: decyzja ZUS o przyznaniu emerytury), znalezienie pracy był utrudnia mu fakt, że w przeszłości był karany, miesięczne koszty jego utrzymania, do których zaliczył opłaty za czynsz najmu, media, zakup leków, wyżywienie oraz alimenty na rzecz syna, kształtują się na poziomie 1.500 zł. Wysokość wydatków ponoszonych przez skarżącego na opłaty za najem, media oraz alimenty potwierdzają kopia umowy najmu, oświadczenie wynajmującego i odpis wyroku w sprawie o rozwód.
Z powyższych ustaleń wynika, że sytuacja finansowa i życiowa skarżącego jest trudna. Skarżący utrzymuje się wyłącznie z emerytury, którą w całości przeznacza na zaspokojenie swoich bieżących, podstawowych potrzeb oraz spełnienie obowiązku alimentacyjnego względem małoletniego syna. Nie ma on zatem możliwości poczynienia oszczędności, które mógłby przeznaczyć na opłacenie kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.