Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie skarżącej z dnia 2 stycznia 2017 r.
Odpis postanowienia wraz ze stosownym pouczeniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 10 lutego 2017 r.
Na to postanowienie strona skarżąca pismem z dnia 16 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) wniosła zażalenie.
Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2017 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego zażalenia, poprzez nadesłanie jednego egzemplarza podpisanego odpisu tego pisma, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo z dnia 14 marca 2017 r., nie załączając odpisu zażalenia.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie z dnia 16 lutego 2017 r.
Odpis postanowienia wraz ze stosownym pouczeniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 26 czerwca 2017 r.
Pismem z dnia 4 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, domagając się jego "uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji w celu ponownego rozpatrzenia sprzeciwu spółki z dnia 29 listopada 2016 r., a to poprzez przyznanie spółce prawa pomocy".
Ponadto w ww. piśmie spółka wniosła "o przywrócenie terminu do złożenia odpisu- 1 egz. zażalenia z dnia 16 lutego 2017 r.".
W uzasadnieniu pisma skarżąca wskazała, że na skutek decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 grudnia 2015 r. została pozbawiona płynności finansowej. Ponadto z powodów nieleżących po jej stronie została pozbawiona dokumentacji księgowej przez Centralne Biuro Śledcze na zarządzenie prokuratora.
Powyższe powoduje, że spółkę nie stać na wynajęcie zawodowego prawnika do sprawy, a z drugiej strony z powodu braku dokumentacji nie jest w stanie spełnić wymogów prawa pomocy.
Skarżąca zaznaczyła, że być może zarząd spółki zna się na przetwórstwie olejów spożywczych, ale nie na prawie i zatem dopuszcza się pewnych uchybień, ale jest to niezamierzone. Skarżąca dodała, że pozostawała w przekonaniu, że wysłanie następnego, żądanego przez Sąd, egzemplarza zwykłym listem jest wystarczające.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc:
- • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu,
- • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu,
- • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono.
Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem wniosku, o czym wprost stanowi art. 88 p.p.s.a. Postanowienie Sądu w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Podkreślenia wymaga, że bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, w sytuacji gdy strona nie wie o uchybieniu, rozpoczyna się w dacie pozyskania tej wiedzy. Skarżąca spółka informację o uchybieniu terminowi uzyskała w chwili doręczenia jej postanowienia Sądu o odrzuceniu zażalenia, tj. w dniu 26 czerwca 2017 r. Dzień doręczenia tego postanowienia należy zatem przyjąć za moment ustania przyczyny tego uchybienia, którym było przekonanie strony o terminowym dokonaniu czynności procesowej. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczynał bieg w dniu 26 czerwca 2017 r. i kończył się z upływem dnia 3 lipca 2017 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia skarżąca spółka złożyła dopiero w dniu 4 lipca 2017 r., albowiem w tym dniu została nadana przesyłka zawierająca przedmiotowy wniosek. Tym samym złożenie wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu, co uzasadnia jego odrzucenie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.