Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej jako "p.p.s.a."), odrzucił skargę J. M. – dalej jako "Skarżący" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 września 2019 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego, albowiem uznał, że zaskarżone postanowienie dotyczy stanowiska wierzyciela odnośnie zgłoszonego zarzutu, dlatego nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego, co skutkuje tym, że wniesiona skarga na to rozstrzygnięcie nie podlega kognicji Sądu, w związku z czym podlega odrzuceniu.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 20) wynika, że w dniu 7 marca 2020 r. odpis postanowienia wraz z pouczeniem o warunkach, trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, został doręczony Skarżącemu.
W dniu 13 marca 2020 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Jak wynika z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że postanowienie z dnia 15 stycznia 2020 r. o odrzuceniu skargi wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a jest postanowieniem kończącym postępowanie, od którego przysługuje skarga kasacyjna.
Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponadto, w myśl art. 175 § 1 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W myśl § 2 przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z § 2a przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej.
Odnośnie do § 3 cytowanego przepisu skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Przenosząc powyższe w realia niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga kasacyjna złożona przez Skarżącego jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 p.p.s.a. przy sporządzeniu skargi kasacyjnej obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że Skarżący jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1-3 p.p.s.a.
Sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.) na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie Skarżący osobiście sporządził skargę kasacyjną, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby był on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w art. 175 § 1, 2 i 3 p.p.s.a.
W związku z powyższym, w ocenie Sądu skarga kasacyjna została wniesiona przez osobę nie posiadającą uprawnień do jej złożenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w postanowieniu.