Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 lipca 2016 r. A Spółka z o.o. z siedzibą w G. – dalej jako "Skarżąca" zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącą do złożenia wniosku "PPPr" w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach spawy wynika, że odpis zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 2 sierpnia 2016 r. (potwierdzenie odbioru – karta 50 akt sądowych).
W odpowiedzi na pismo Skarżącej z dnia 5 sierpnia 2016 r. w dniu 2 listopada 2016 r. doręczono Skarżącej urzędowy formularz PPPr celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (potwierdzenie odbioru karta 53 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu referendarz sądowy, działając na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), stwierdził, że Skarżąca w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, pomimo takiego wymogu.
Odpis zarządzenia z dnia 12 grudnia 2016 r. doręczono Skarżącej w dniu 5 stycznia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru: karta 58 akt sądowych).
Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 grudnia 2016 r., w którym zaskarżyła wskazane zarządzenie w całości i wniosła o jego uchylenie w całości albo o zmianę zarządzenia i przyznanie jej prawa pomocy.
Uzasadniając złożony sprzeciw Skarżąca wskazała, że formularz PPPr wobec niej nie ma zastosowania, albowiem nie prowadzi działalności gospodarczej, a cały majątek został zajęty na poczet postępowań egzekucyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Oznacza to, że sąd dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu i wypowiada się o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia lub zarządzenia, a nie jak dotychczas rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy na nowo.
Zdaniem Sądu, wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych należało pozostawić bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Nie ulega wątpliwości, że warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu. Wymóg taki wynika z art. 252 § 2 p.p.s.a.
Wzór formularza określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.).
Zgodnie z § 1 pkt 1 powołanego Rozporządzenia ustala się wzór formularza wniosku oznaczonego symbolem "PPPr", dla wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że skoro Skarżąca jest spółką z o.o., to posiada osobowość prawną, a zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy winna wnieść na formularzu PPPr, według wzoru określonego w powołanym rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r.
Zgodnie z art. 257 p.p.s.a, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Z akt rozpoznawanej sprawy bezsprzecznie wynika, że w dniu 2 listopada 2016 r. doręczono Skarżącej urzędowy formularz PPPr celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W związku z powyższym, termin do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku upływał z dniem 9 listopada 2016 r.
W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku, albowiem nie przesłała wypełnionego w sposób prawidłowy formularza PPPr.
Sąd wskazuje ponadto, że Skarżąca na etapie złożonego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego również nie przedłożyła prawidłowo wypełnionego formularza PPPr.
W ocenie Sądu powoływane przez Skarżącą w sprzeciwie okoliczności dotyczące nieprowadzenia przez Skarżącą działalności gospodarczej oraz zajęcia jej majątku na poczet postępowań egzekucyjnych pozostają bez znaczenia w sprawie, albowiem co już wskazano powyżej warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu.
Ponieważ Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez prawidłowe wypełnienie formularza PPPr, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – na podstawie art. 260 § 1 i § 3 w zw. z art. 257 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.