Uzasadnienie
A – dalej jako skarżący - złożył wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa [...] na lata 2007 – 2013 (dalej w skrócie RPO).
Pismem z dnia 11 października 2010 r. skarżący został poinformowany o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu na etapie oceny wykonalności.
Po rozpoznaniu wniesionego środka odwoławczego, pismem z dnia 5 listopada 2010 r. skarżący został poinformowany przez Instytucję Zarządzającą RPO o pozytywnym rozpatrzeniu protestu i skierowaniu wniosku do ponownej oceny wykonalności.
Pismem z dnia 2 grudnia 2010 r. poinformowano skarżącego o ponownym odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu na etapie oceny wykonalności z powodu niespełnienia przez projekt wskazanych w piśmie kryteriów w obszarze wykonalności techniczno-technologicznej. Jednocześnie skarżący został pouczony o prawie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni.
Pismem z dnia 8 grudnia 2010 r. A wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się uchylenia rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie.
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt
I SA/Gd 1302/10 WSA w Gdańsku pozostawił skargę bez rozpatrzenia uznając, że niezałączenie przez stronę skarżącą wraz ze skargą odpisu skargi oraz odpisów załączników dla strony przeciwnej, czyni skargą niekompletną w rozumieniu art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A na powyższe rozstrzygnięcie, postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r. sygn. akt II GSK 211/11 uchylił zaskarżone postanowienie uznając, że stanowisko sądu pierwszej instancji w nim wyrażone nie jest trafne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu strony skarżącej w ramach Regionalnego Projektu Operacyjnego dla Województwa [...] na lata 2007-2013 zostało wydane w trybie przewidzianym ustawą z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.). Mimo niepowołania w treści "informacji o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu" z dnia 11 października 2010 r. oraz z dnia 2 grudnia 2010 r. przepisów prawa można uznać, że uwzględniono definicję art. 5 ust. 11 powołanej ustawy z 6 grudnia 2006 r. oraz przepisy dotyczące uprawnień wnioskodawcy w przypadku negatywnej oceny projektu i wyczerpania środków odwoławczych (art. 30 b ust. 1 i 2, art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r.).
Postanowieniem z dnia 8 października 2010 r. w sprawie sygn. akt
II SA/Łd 973/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3, art. 87 i art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wskazanych wyżej przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. W uzasadnieniu przeprowadzono analizę prawną prowadzącą do wniosku, że program operacyjny stworzony przez instytucję zarządzającą dla realizacji polityki rozwoju nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Wskazano ponadto, że nie istnieje możliwość zbudowania sądowego wzorca kontroli działalności organu administracji w zakresie oceny poprawności zawartych w systemach realizacji zasad i procedur odwoławczych od wyników konkursów, albowiem w sytuacji ustnego wyłączenia stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego zaniechano wprowadzenia innych regulacji przepisem prawa powszechnie obowiązującego.
Z uwagi na to, że rozstrzygnięcie w sprawie rozpoznanej zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym sygn. P 1/1 Sąd na mocy art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. orzekł jak w postanowieniu.