Uzasadnienie
|Sygn.akt I SA/Gd 254/21 |
|UZASADNIENIE |
| Decyzją z dnia [...] 2020 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako SKO) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] | |2020 r. nr [...] ustalającą I.P. i K.P. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 r. w kwocie 11.650,00 zł uznając, iż jej treść nie | |narusza prawa. |
|Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: |
|Decyzją z dnia [...] 2020 r. Prezydent Miasta wydał decyzję ustalającą wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 r. | |W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż z ewidencji gruntów i budynków (dane na dzień 10 grudnia 2019 r.) wynika, że nieruchomości oznaczone jako| |działki o numerach: [...] (Bi), [...] (Bi), [...] (Ti), [...] (Bi), [...] (dr), [...] (Rllla, B-Rllla) oraz budynek handlowo-usługowy na działce nr [...] o| |pow. zabudowy 855 m2, stanowią własność I.P. i K.P. W związku z brakiem informacji o jakichkolwiek zmianach w sposobie użytkowania obiektów | |stanowiących własność podatników przyjęto dane z ewidencji gruntów i budynków Miasta oraz informacje zgromadzone w postępowaniu podatkowym | |ustalającym łączne zobowiązanie pieniężne na 2018 r. Do materiału dowodowego włączono protokół oględzin przeprowadzonych przez organ | |administracji publicznej w dniu 21 marca 2018 r. (w sprawie podatku od nieruchomości i podatku rolnego za 2018 r.) na nieruchomości położonej| |w S. przy ul. [...] w którym organ ten ustalił, że zgodnie z ewidencją gruntów i budynków działka nr [...] zabudowana jest budynkiem o numerze | |ewidencyjnym [...] sklasyfikowanym jako budynek handlowo-usługowy.
Podczas oględzin pracownicy organu dokonali pomiarów powierzchni użytkowej | |ww. budynku ustalając, iż powierzchnia użytkowa o wysokości powyżej 2,20 m wynosi 609,71 m2, natomiast o wysokości poniżej 2,20 m wynosi 1,55| |m2 (do opodatkowania 0,78 m2). Z protokołu wynika, że pracownicy dokonali pomiarów 12 boxów, przy czym jeden z nich o pow. 42,55 m2 | |wynajmowany jest na prowadzenie solarium, pozostałe określono jako nieużytkowane. Ustalono powierzchnię komunikacji o wys. powyżej 2,20 m na | |205,89 m2. Stwierdzono również, że w pięciu boxach prowadzona jest działalność gospodarcza, jednakże do obmiarów udostępniono wyłącznie jeden| |box zajęty na prowadzenie solarium. Podatnicy zobowiązali się do określenia powierzchni pozostałych lokali, do których w trakcie oględzin nie| |było dostępu. Z oświadczenia podatnika z dnia 11 kwietnia 2018 r. wynikało, że powierzchnia pozostałych 4 boxów, w których prowadzona jest | |działalność gospodarcza wynosi łącznie 140 m2 (każdy boks ma po 35 m2).
Z protokołu z oględzin wynika, że 12 boksów ma łącznie powierzchnię | |437,27 m2 w tym lokal zajęty na solarium 42,55 m2. Biorąc pod uwagę oświadczenie strony łączna powierzchnia 5 boxów zajętych na prowadzenie | |działalności gospodarczej wynosi 182,55 m2. Łączna powierzchnia budynku to 577,27 m2 bez części komunikacyjnej. Strony brały udział w | |czynnościach organu i podpisały protokół. |
|Pismem z dnia 20 lipca 2020 r. podatnicy nie zgadzając się z ww. decyzją złożyli od niej odwołanie. |
|Podatnicy zarzucili m. in. to że organ I instancji nie zawiadomił ich o toczącym się postępowaniu. Ponadto skarżący wskazali, iż do | |powierzchni zajętych na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej został włączony korytarz, który w rzeczywistości nie jest dzierżawiony| |i nie został zajęty na te potrzeby. |
|Po rozpatrzeniu odwołania, SKO decyzją z dnia [...] 2020 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta. Decyzja stała się ostateczna. | |W uzasadnieniu decyzji przypomniano, że zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach | |lokalnych, przywołana dalej jako u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:| |- grunty; |
|- budynki lub ich części; |
|- budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. |
|W art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l. przyjęto, że podstawę opodatkowania stanowi: |
|dla gruntów – powierzchnia, |
|dla budynków lub ich części – powierzchnia użytkowa. |
|Przypomniano, także że wiążące są dla organów podatkowych informacje dotyczące klasyfikacji nieruchomości wynikające z ewidencji gruntów i | |budynków. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji | |faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym. Należy mieć zatem na względzie, iż organy| |ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane zawarte w ewidencji gruntów| |i budynków. |
|W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO z dnia [...] 2020 r. oraz poprzedzającej | |jej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2020 r., a także zasądzenie kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przypisanych.| | |
|Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: |
|Art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie w sprawie żadnych dowodów i czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia | |stanu faktycznego sprawy niezbędnych dla prawidłowego ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego od skarżących za 2019 r., a w szczególności| |nie przeprowadzenie stosownych czynności oględzin nieruchomości, dla których ustalono zobowiązanie pieniężne za 2019 r., nie przeprowadzenie | |czynności przesłuchania stron celem ustalenia przeznaczenia nieruchomości podlegających opodatkowaniem a także czy między 2018 a 2019 rokiem | |nie zaszły zmiany w zakresie powierzchni przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, |
|Wydanie decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, a w szczególności w oparciu o dane ujęte w protokole oględzin nieruchomości z 21 | |marca 2018 r. stanowiące podstawę wymiaru podatku za 2018 r. i nie zweryfikowanie aktualności tych danych, |
|Art. 80 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie wszystkich dowodów w sprawie co skutkowało błędnym ustaleniem wymiaru podatku w niniejszej | |sprawie. |
|Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: |
|Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy | |administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli | |ustawy nie stanowią inaczej. Będąc powołanym do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W wyniku | |takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu | |mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik | |sprawy, ewentualne w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawa wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) ustawy| |z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej zwanej | |"p.p.s.a.". |
|Skarga jest uzasadniona albowiem argumenty podniesione przez pełnomocnika skarżących uzasadniają zarzut naruszenia wskazanych przez niego | |przepisów. |
|Przede wszystkim - jak wynika z treści skargi, nie budzi wątpliwości prawidłowość wyliczeń powierzchni boksów przeznaczonych na prowadzenie | |działalności gospodarczej, w których ta działalność nie jest prowadzona. Z protokołu oględzin z dnia 21 marca 2018 r. wynika, że łączna | |powierzchnia boksów nieużytkowanych o wysokości powyżej 2,20 metrów wynosi 394,72 m2. Pięć boksów jest przeznaczonych na prowadzenie | |działalności gospodarczej, a ich powierzchnia łączna wynosi 182,55 m2, z czego 42,55 m2 (jeden lokal, w którym prowadzone jest solarium) i 4 | |boksy, w których prowadzona jest działalność gospodarcza i powierzchnia wyliczona przez skarżących - 140 m2. |
|Sąd podzielił pogląd pełnomocnika, że organ nieprawidłowo ustalił powierzchnie ciągów komunikacyjnych, jakie przeznaczone są do prowadzenia | |działalności gospodarczej i pozostałych. Nie można przyjąć, że powierzchnia korytarza przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej | |to 205,89 m2 (cała powierzchnia korytarza) x 31,62% (powierzchnia procentowa boksów wykorzystywana w budynku na działalność gospodarczą) = | |65,10 m2 i analogiczne ustalenie powierzchni korytarza nie przeznaczonej do prowadzenia działalności gospodarczej. |
|Powyższe wyliczenie w niniejszej sprawie jest nieprawidłowe, albowiem z zebranego w sprawie materiału dowodowego w ogóle nie wynika, czy | |faktycznie taka powierzchnia może być przyjęta do ustalenia powierzchni korytarza przeznaczonej do prowadzenia działalności gospodarczej i do| |innych celów i czy w takim zakresie faktycznie jest wykorzystywana. Wskazać bowiem należy, że organ nie poczynił żadnych ustaleń w zakresie, | |czy faktycznie dostęp do każdego z boksów jaki wykorzystywany jest do prowadzenia działalności gospodarczej wymaga korzystania z korytarza, a| |także czy do któregokolwiek z boksów przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej można wejść z pominięciem korytarza i czy | |którykolwiek z boksów przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej ma odrębne wejście i nie ma potrzeby korzystania z korytarza. | |Jak zaś twierdzi skarżący korytarz w ogóle nie jest wykorzystywany do prowadzonej w dzierżawionych boksach działalności gospodarczej. Nie | |została również zawarta jakakolwiek umowa dzierżawy korytarza. |
|Okoliczność powyższa ma znaczenie o tyle, że jeżeli dostęp do chociaż jednego z boksów przeznaczonych do prowadzenia działalności | |gospodarczej nie wymaga korzystania z korytarza, to wyliczenie poczynione przez organ na podstawie ustaleń przyjętych przy wydawaniu decyzji | |za 2018 r. i uznane za prawidłowe przez SKO jest nieprawidłowe i wymaga ponownego przeliczenia tych powierzchni. Okoliczność ta ma zaś | |istotne znaczenie w sprawie dla prawidłowego ustalenia wysokości podatku. |
|W tym miejscu należy odnieść się do stanowiska organu, zgodnie z którym art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i | |kartograficzne (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 276) podstawę wymiaru podatku stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Powyższa norma| |prawna oznacza, że co do zasady o sposobie kwalifikacji budynku, dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości, nie tyle decyduje sposób | |rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, ile jej funkcje (przeznaczenie) wskazane w ewidencji gruntów i budynków. Jednakże, na co również | |zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt II FPS 2/13, | |wskazana reguła bezwzględnego związania danymi ewidencyjnymi, w pewnych przypadkach może zostać w ramach postępowania podatkowego podważona, | |nawet bez potrzeby uprzedniej zmiany samej ewidencji.
Może to mieć miejsce w sytuacji, gdy oparcie się na danych ewidencyjnych pozostawałoby | |w sprzeczności z innymi bezwzględnie obowiązującymi regulacjami prawnymi lub też musiałoby się wiązać z pominięciem przepisów zawartych w | |ustawie podatkowej, mających wpływ na wymiar podatku. |
|Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b podwyższona stawka podatku od nieruchomości przysługuje m.in. od budynków związanych z prowadzeniem | |działalności gospodarczej. Mając na uwadze, że podatnik nie jest przedsiębiorcą, lecz prowadzi działalność rolniczą jednocześnie dzierżawiąc | |boksy w budynku handlowo-usługowym na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, organ winien ustalić, w jakim zakresie | |poszczególne rodzaje działalności były prowadzone na spornej nieruchomości. Ma to o tyle znaczenie w sprawie, że organy na dotychczasowym | |etapie postępowania podatkowego nie weryfikowały czy dzierżawione boxy, w których jest prowadzona działalność gospodarcza, mają w ogóle | |dostęp do spornego korytarza i czy jest on wykorzystywany na te cele. Na tej podstawie organy powinny określić w konsekwencji, czy sporne | |pomieszczenie było związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
W przypadku wykazania związku spornego pomieszczenia z prowadzeniem | |działalności gospodarczej, możliwe jest jego opodatkowanie jako związanego z działalnością gospodarczą na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. | |b u.p.o.l. Natomiast w zakresie, w którym korytarz służył wyłącznie np. działalności rolniczej lub w ogóle nie były wykorzystywany, możliwe | |jest jego opodatkowanie podatkiem od nieruchomości, lecz według stawki dla "pozostałych" (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e u.p.o.l.). | |Powyższe uchybienie ma istotne znaczenie w sprawie, albowiem wpływa na prawidłowość wyliczenia podatku. |
|Sąd stwierdza, że chybione są zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. W postępowaniu podatkowym nie znajdują zastosowania | |przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz przepisy obowiązującej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz.| |U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm.). Odpowiednikiem art. 7 k.p.a. w Ordynacji podatkowej są przepisy art. 120 i art. 122 O.p. Z kolei | |odpowiednikiem art. 77 § 1 k.p.a. jest art. 187 O.p., natomiast odpowiednikiem art. 80 k.p.a. jest art. 191 O.p. |
|Zdaniem Sądu, powyższe stanowi uchybienie art. 120 i 122 O.p., art. 187 O.p. oraz 191 O.p. zgodnie z którymi, w toku postępowania organy | |podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu | |podatkowym, ponadto są obowiązane zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organ podatkowy zobligowany jest do oceny| |na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. |
|Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zachodzą podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt | |1 c p.p.s.a. |
|O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. |