Uzasadnienie
A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą wniosła skargę na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – określanej dalej jako "p.p.s.a.") wskazując Naczelnika Urzędu Skarbowego jako organ, którego dotyczy wniosek o wymierzenie grzywny. W uzasadnieniu strona powołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 855/13.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o odrzucenie skargi lub ewentualne oddalenie skargi na bezczynność po wyroku uchylającym decyzję Dyrektora Izby Skarbowej i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, o oddalenie wniosków: o wymierzenie grzywny, o zobowiązanie do zwolnienia spod zajęcia kwoty zabezpieczenia na rachunku bankowym, samochodu osobowego oraz gęstościomierza oraz o stwierdzenie że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sąd z urzędu ustalił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego nie był podmiotem wskazanym w treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 grudnia 2013 r., zgodnie z którym z obrotu prawnego wyeliminowane zostały decyzje Dyrektora Izby Skarbowej i Naczelnika Urzędu Skarbowego. Ewentualne zaniechanie podjęcia czynności przez organy wskazane w powyższym wyroku może być przedmiotem skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. pod warunkiem określonym we wskazanym przepisie. Dodatkowo wskazać należy, że wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 30 grudnia 2013 r. nie jest prawomocny, toczy się postępowanie międzyinstancyjne związane z wniesieniem przez Dyrektora Izby Skarbowej skargi kasacyjnej (ustalenie poczynione z urzędu na podstawie Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Przedstawiony przez skarżącego w piśmie dołączonym do skargi (k. 14 akt) pogląd dotyczący skutków orzeczenia wydanego na podstawie art. 152 p.p.s.a nie uzasadnia możliwości kierowania skargi wobec podmiotu, któremu nie można przypisać na aktualnym etapie postępowania statusu podmiotu zobowiązanego do podjęcia czynności na podstawie wskazanego wyroku sądu administracyjnego.
Warunkiem dopuszczenia wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Jeżeli strona nie wezwała tego organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że warunkiem dopuszczalności skargi jest wezwanie skierowane do organu właściwego, albowiem postępowanie na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. nie może toczyć się wobec organu, który nie jest zobowiązany do wykonania wyroku sądu.
Zgodnie zatem z zasadami wnioskowania logicznego skierowanie skargi, której podstawą jest art. 154 § 1 p.p.s.a., przeciwko niewłaściwemu organowi, uzasadnia jej odrzucenie (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 161/13).
Wobec ustalenia, że skarga została skierowana przeciwko organowi, który nie jest właściwy w sprawie, nie jest bowiem właściwy do wykonania wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy p.p.s.a. odrzucił skargę.