Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 stycznia 2012 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2009 i 2010 r. skarżąca A Spółka z o.o. z siedzibą w C. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała na konieczność wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji ze względu na ważny interes podatnika, który przejawia się tym, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącej, trudna sytuacja finansowa wynika ze specyfiki prowadzonej działalności gospodarczej i sezonowości dostaw paliw. Uwzględniając termin płatności zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji, spłata należności nastąpi już po zakończeniu sezonu grzewczego, co pozbawi Spółkę środków obrotowych.
Biorąc pod uwagę obecną sytuację majątkową skarżącej, wszczęcie i przeprowadzenie egzekucji skutkować będzie, w ocenie skarżącej, utratą kapitału pracującego w wysokości zobowiązania głównego i odsetek, co doprowadzi do ograniczenia sprzedaży, utraty rynku, drastycznego zmniejszenia przychodów i wyniku finansowego. Zdaniem skarżącej wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a jej egzekucja stanowić może zagrożenie dla kontynuowania działalności gospodarczej. W ocenie skarżącej przedmiotowy wniosek uzasadniony jest nadto ewidentnymi wątpliwościami związanymi z zasadności zaskarżonej decyzji. Do wniosku skarżąca dołączyła dokumenty księgowe potwierdzające sytuację majątkową Spółki.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04).
Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/05 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Zdaniem Sądu, skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskująca ograniczyła się bowiem wyłącznie do ogólnikowego wskazania, że wykonanie decyzji skutkować będzie powstaniem straty. Wskazać należy, że ocena sytuacji wnioskodawcy nie może odbywać się przy uwzględnieniu kondycji finansowej ogółu społeczeństwa lecz wymagane jest zbadanie sytuacji majątkowej konkretnego, zindywidualizowanego podmiotu składającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Dla udokumentowania sytuacji finansowej, do przedmiotowego wniosku skarżąca załączyła zestawienie bieżących należności i zobowiązań, rachunek zysków i strat oraz bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2011 r. Z przedłożonego bilansu wynika bezsprzecznie, że na koniec poszczególnych rocznych okresów rozliczeniowych posiadała zobowiązania krótkoterminowe przekraczające kwotę 3.800.000 zł, (na koniec roku 2010 w kwocie 3.807.193,19- zł, a na koniec roku 2011 w kwocie 3.894.953,63- zł) co stanowi ponad pięciokrotność kwoty zobowiązania wynikającego z ostatecznej decyzji podatkowej. Sąd uwzględnił, że wykazana kwota zobowiązań krótkoterminowych jest wysoka, jednakże wynika ona z przyjętej przez Spółkę strategii finansowej i specyfiki prowadzonej działalności gospodarczej.
Zdaniem Sądu wnioskująca nie może dyskrecjonalnie ustalać hierarchii swoich wierzycieli, z pokrzywdzeniem Skarbu Państwa. W przedmiotowej sprawie zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że Spółka znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, jednakże dysponuje środkami na regulowanie zobowiązań wobec wierzycieli. Zatem nie można przyjąć, że spółka nie posiada środków na uiszczenie należności z tytułu zobowiązań wobec Skarbu Państwa, wynikających z ostatecznych decyzji podatkowych.
Należy również dodać, że podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można upatrywać w przekonaniu strony o wadliwości zaskarżonego aktu. Katalog przyczyn uzasadniających takie rozstrzygnięcie sądu, zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter zamknięty i nie mieści się w nim możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ze względu na subiektywne przekonanie strony o wadliwości zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.