Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r. oddalił skargę "A" Sp. z o.o. [...] (zwaną dalej skarżącą) na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...].
Wnioskiem z dnia 21 listopada 2012 r. skarżąca zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został wysłany do skarżącej w dniu 1 sierpnia 2013 r., jednakże przesyłka pomimo dwukrotnego awizowania (w dniu 6 i 14 sierpnia 2013 r.) nie została przez nią odebrana i w dniu 22 sierpnia 2013 r. została zwrócona do nadawcy (k. 168 akt sądowych).
W powyższych okolicznościach doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 20 sierpnia 2013 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
Przepis ten przewiduje, że w przypadku braku możliwości doręczenia przesyłki bezpośrednio adresatowi w miejscu zamieszkania lub miejscu pracy, a także dorosłemu domownikowi, administracji lub dozorcy domu w przypadku nieobecności adresata w domu, przechowuje się pismo przez okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Adresata zawiadamia się o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni w placówce pocztowej albo urzędzie gminy umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres dla doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym wyżej siedmiodniowym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia opisanego wyżej 14 – dniowego terminu (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
W okolicznościach niniejszej sprawy pierwszego awizowania dokonano w dniu 6 sierpnia 2013 r. i od tej daty biegł 14 – dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 p.p.s.a., z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego (tj. 20 sierpnia 2013 r.).
W dniu 20 września 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 212) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od opisanego wyżej wyroku.
Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 19 września 2013 r. Skarga kasacyjna została zaś złożona za pośrednictwem poczty w dniu 20 września 2013 r., czyli jeden dzień po upływie ustawowego terminu. Wskazać też trzeba, że pełnomocnik skarżącej nie wniósł wraz ze skargą kasacyjną wniosku o przywrócenie terminu dla dokonania tej czynności.
Konsekwencją wniesienia skargi kasacyjnej po upływie terminu jest, stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., jej odrzucenie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy powołanego art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.