Uzasadnienie
Decyzją z dnia 30 czerwca 2011 r. nr [...] Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji określające A Sp. z o.o. w G. (dalej skarżąca) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r.
Decyzja ta została wysłana do skarżącej w dniu 1 lipca 2011 r., jednakże przesyłka pomimo dwukrotnego awizowania (w dniu 4 i 12 lipca 2011 r.) nie została przez nią odebrana i w dniu 19 lipca 2011 r. została zwrócona do nadawcy (k. 288 akt administracyjnych).
Wnioskiem z dnia 13 grudnia 2011 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zaskarżona decyzja została jej skutecznie doręczona w dniu 6 grudnia 2011 r., w którym wydano jej odpis tej decyzji, i że o przywrócenie terminu wnosi z ostrożności procesowej. Skarżąca podniosła, że w toku postępowania podatkowego faktycznie zmieniła adres siedziby, o czym zawiadomiła w trybie art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej organ II instancji, który pomimo informacji o nowym adresie nadal przesyłał jej korespondencję na adres nieaktualny. Wskazała, że wpis adresu siedziby w Krajowym Rejestrze Sądowym ma charakter deklaratoryjny i chociaż istnieje domniemanie zgodności treści wpisu z KRS z rzeczywistością, to domniemanie to nie może mieć zastosowania z uwagi na wskazanie nowego adresu przez stronę. Zdaniem skarżącej nie ma jej winy w uchybieniu terminu, gdyż od dnia zawiadomienia organu II instancji o nowym adresie pozostawała w usprawiedliwionym przekonaniu, iż dalsza korespondencja w sprawie będzie kierowana na podany przez nią adres. Przywrócenie terminu jest zatem uzasadnione zasadą zaufania strony do organu II instancji.
Wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu skarżąca wniosła skargę na wyżej opisaną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W ocenie Sądu w pierwszej kolejności rozważenia wymaga, czy w niniejszej sprawie doszło do uchybienia ustawowego terminu do wniesienia skargi.
Pomiędzy wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi a zachowaniem terminu do jej wniesienia istnieje bowiem ścisły związek, gdyż w razie stwierdzenia, że skarga została wniesiona z zachowaniem terminu, bezprzedmiotowe jest prowadzenie postępowania i orzekanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że postępowanie w sprawie z wniosku o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, gdy strona nie uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2007 r., I OZ 567/07, postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r. II GZ 191/10, postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2011 r., II FZ 92/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu sytuacja taka nie zaistniała jednak w niniejszej sprawie, w której doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi.
Decyzja organu odwoławczego (podobnie jak wcześniejsza korespondencja w toku postępowania podatkowego) wysłana została na adres siedziby skarżącej (ul. Grunwaldzka 104/106 w Gdańsku), który w dacie jej wysłania widniał w KRS (został wykreślony dopiero postanowieniem z dnia 14 grudnia 2011 r. – k. 299 akt administracyjnych) i co należy podkreślić został podany w złożonym przez skarżącą odwołaniu od rozstrzygnięcia organu I instancji. W aktach administracyjnych sprawy brak zaś jakichkolwiek dowodów potwierdzających, że skarżąca poinformowała organ odwoławczy o zmianie adresu siedziby czy adresu do korespondencji. Takiego dowodu nie załączono również do wniosku o przywrócenie terminu.
Natomiast z pisma z dnia 11 stycznia 2012 r. Oddziału Ogólnego Izby Skarbowej w Gdańsku wynika, że w okresie od 13 września 2010 r. do 18 lipca 2011 r. do tego organu nie wpłynęła żadna korespondencja nadana przez skarżącą (k. 296 akt administracyjnych).
W ocenie Sądu istotne jest, że prezes skarżącej spółki, odbierając w dniu 6 grudnia 2011 r. kopię decyzji organu odwoławczego, nadal posługiwał się pieczątką, na której jako adres spółki wskazano ul. [...] 104/106 w G. (k. 290 akt administracyjnych), jak również że dopiero w tym dniu sporządził zgłoszenie aktualizacyjne NIP-2 (które wpłynęło do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku w dniu 20 grudnia 2011 r.), w którym zgłosił zmianę adresu spółki (k. 301-303 akt administracyjnych).
Z tych względów Sąd uznał twierdzenia skarżącej o poinformowaniu organu II instancji o zmianie adresu za gołosłowne i przyjął, że decyzja organu odwoławczego została jej doręczona w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 60 ze zm.) w dniu 18 lipca 2011 r.
W tych okolicznościach faktycznych Sąd stwierdził, że wniesiony przez skarżącą wniosek o przywrócenie uchybionego terminu wymaga merytorycznego rozpoznania.
W świetle postanowień art. 87 oraz 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, (4) we wniosku zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie rozważenia wymaga wystąpienie przesłanki dotyczącej uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W nauce postępowania administracyjnego, ugruntowany jest pogląd, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/02, M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059).
Zdaniem Sądu okoliczności przywołane przez skarżącą nie uprawdopodobniają braku jej winy w uchybieniu terminu. Nieodebranie przez skarżącą korespondencji pod adresem, pod którym zgodnie z prawem winna być ona kierowana, nawet jeżeli doszło do faktycznej zmiany adresu spółki nie uzasadnia przywrócenia jej uchybionego terminu. Osoby reprezentujące skarżącą w celu dochowania należytej staranności w prowadzeniu jej interesów, winny były poinformować organ odwoławczy o aktualnym adresie do korespondencji.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.