Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 4 czerwca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 9 czerwca 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 61).
Skarżący wpisu w terminie nie uiścił; termin zakreślony do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 16 czerwca 2014 r. 20 czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek na formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 8 lipca 2014 r. odrzucił skargę S. N..
Postanowieniem z 29 września 2014 r. WSA w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, zwalniając go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz ustanawiając doradcę podatkowego.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu doradcę podatkowego K. K., o czym poinformowała Sąd pismem z 19 stycznia 2015 r. (przesyłka została nadana w placówce pocztowej 26 stycznia 2015 r. – dowód: data stempla pocztowego na kopercie, k. 142).
Pełnomocnik skarżącego 11 lutego 2015 r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Gdańsku z 8 lipca 2014 r. Jednocześnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną. Jako okoliczność, wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu, pełnomocnik skarżącego wskazała na postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w niniejszej sprawie, na którego termin zakończenia skarżący nie miał żadnego wpływu; przedstawiła chronologię zdarzeń związanych ze złożonym przez skarżącego wnioskiem PPF. Podniosła także, że 6 lutego 2015 r. zapoznała się z aktami sprawy (k. 145), zatem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu a pełnomocnik przedmiotowy wniosek złożyła dochowując siedmiodniowego terminu, który upływał z dniem 13 lutego 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle postanowień art. 87 oraz 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie rozważenia wymaga wystąpienie przesłanki dotyczącej uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd uznał, że strona skarżąca wniosek o przywrócenie terminu z jednoczesnym dokonaniem uchybionej czynności wniosła bowiem niezwłocznie po ustaniu przyczyny tj. wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu i zapoznaniu się przez niego z aktami sprawy.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W nauce postępowania administracyjnego (por. np. A. Wróbel: K.p.a. II, s. 368-370), ugruntowany jest pogląd, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wobec czego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznać należało za uzasadniony
Z poczynionych ustaleń wynika, że skarżący w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wniósł o przyznanie mu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Postanowienie o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym zostało wydane 29 września 2014 r. Pismem z 26 stycznia 2015 r. przewodnicząca Krajowej Rady Doradców Podatkowych w Opolu poinformowała doradcę podatkowego K. K. o ustanowieniu jej w tej sprawie pełnomocnikiem z urzędu. 6 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącego zapoznała się z aktami sprawy, a 11 lutego 2015 r. złożona została skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Dodać jedynie można, że w myśl stanowiska wyrażonego w wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SK 17/12 oraz ugruntowanego już orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego: "w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie" (por. postanowienia NSA: z 11 lutego 2014 r., I OZ 70/14; z 24 stycznia 2014 r., II FZ 1544/13; z 11 października 2011 r., II FZ 570/11).
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.