Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 13 czerwca 2018 r., złożonym na formularzu PPF, którego braki formalne zostały uzupełnione w dniu 2 lipca 2018 r., skarżący W. K. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Do wniosku dołączył kopię postanowienia Sądu Rejonowego [...] z dnia 22 stycznia 2018 r., którym w sprawie I C 103/17 zwolniono skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w całości oraz ustanowiono dla niego adwokata oraz kopię sentencji postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2018 r., którym w sprawie V SA/Wa 3028/15 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).
Z oświadczenia złożonego przez skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzi sam gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku i nie osiąga żadnych dochodów. W dodatkowym oświadczeniu przedłożonym do sprawy o sygn. akt I SA/Gd 1172/17, w której skarżący również ubiegał się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym a jego żądanie zostało w całości uwzględnione postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 kwietnia 2018 r., skarżący podał, że prowadzona na wniosek wierzyciela (gminy) egzekucja świadczenia pieniężnego w kwocie 5.400 zł, wobec stwierdzenia jej bezskuteczności, została umorzona postanowieniem komornika sądowego z dnia 29 grudnia 2017 r., zaś na pokrycie swoich bieżących wydatków związanych z utrzymaniem, a także kosztami dojazdu do sądu i korespondencji otrzymuje pomoc od rodziny. Informacje zawarte w tym oświadczeniu, wobec nie podania przez skarżącego w przedmiotowym wniosku odmiennych okoliczności, orzekający w niniejszej sprawie przyjął za aktualne.
W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania i – na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.