Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2016 r., złożonym na formularzu PPF, E. S. (dalej jako "Skarżąca") zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy.
W dniu 8 lipca 2016 r. Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika złożyła sprzeciw od powyższego postanowienia, w którym wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez przyznanie Skarżącej prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2016 r.
Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 5 września 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 95 akt sądowych).
W dniu 12 września 2016 r. Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez przyznanie Skarżącej prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie.
Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1).
W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy.
Analiza akt sądowych wskazuje, że wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie rozstrzygnięty, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając jako sąd drugiej instancji, rozpoznał merytorycznie sprzeciw Skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy i postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2016 r.
Na gruncie ustawy p.p.s.a., postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, bowiem nie zostało wymienione w katalogu postanowień objętych art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę fakt, że Skarżąca wniosła zażalenie na prawomocne postanowienie, od którego p.p.s.a. środka odwoławczego nie przewiduje, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.