Uzasadnienie
Skarga M. K. (dalej "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2013 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 29 kwietnia 2014 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 477/14.
Pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r. Skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 22 października 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, albowiem Skarżący w zakreślonym terminie nie usunął braków formalnych wniosku.
W wyniku rozpoznania wniesionego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r. pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, ponieważ Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Pismem z dnia 26 stycznia 2015 r. Skarżący wniósł w terminie zażalenie od powyższego postanowienia.
Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 26 stycznia 2015 r. poprzez podpisanie nadesłanej kserokopii tego zażalenia.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 77 akt sądowych) wynika, że wobec nieobecności adresata, doręczyciel w dniu 16 lutego 2015 r. pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej awizo. Z adnotacji znajdującej się na wskazanym ZPO wynika, że Skarżący odebrał przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w dniu 3 marca 2015 r., a podpisaną kopię zażalenia z dnia 26 stycznia 2015 r. nadesłał w dniu 10 marca 2015 r. (koperta w aktach sprawy – karta 79).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 65 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a." Sąd dokonuje doręczeń m.in. przez pocztę.
Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4).
Mając na uwadze treść powołanego przepisu art. 73 Sąd stwierdził, że przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia uznano za doręczoną Skarżącemu w dniu 2 marca 2015 r., albowiem tego dnia upłynął czternastodniowy termin od daty pierwszego awizowania, które miało miejsce w dniu 16 lutego 2015 r.
W ocenie Sądu wezwanie z dnia 6 lutego 2015 r. zostało doręczone Skarżącemu zastępczo w dniu 2 marca 2015 r., a zatem ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upływał w dniu 9 marca 2015 r. Późniejsze odebranie pisma nie wywiera skutku, że zostało ono doręczone w dniu odebrania, gdy wcześniej nastąpił już skutek doręczenia na zasadzie art. 73 § 4 p.p.s.a.
W związku z tym uznać należało, że składając w dniu 10 marca 2015 r. w urzędzie pocztowym pismo zawierające podpisaną kopię zażalenia, Skarżący uczynił to 1 dzień po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.