Uzasadnienie
Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 29 kwietnia 2013 r., C. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dodatkowego oświadczenia z dnia 23 maja 2013 r. oraz przedłożonych dokumentów źródłowych (odpisów: decyzji z [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku, przekazu pocztowego świadczenia rentowego za II kwartał 2013 r., zeznania podatkowego PIT-37 za 2012 r., faktury za energię elektryczną z dnia 15 listopada 2012 r., dowodu zapłaty za wywóz odpadów z dnia 15 marca 2013 r., nakazu płatniczego z [...] lutego 2013 r.) ustalono, że wnioskodawca z dniem [...] kwietnia 2013 r. został uznany za osobę bezrobotną. Z tego tytułu przyznano mu – na okres nieprzekraczający 12 miesięcy – prawo do zasiłku, który przez pierwsze 3 miesiące wynosił 953,10 zł, zaś przez pozostałe będzie wynosił 748,40 zł. Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonką, która otrzymuje rentę z KRUS w wysokości 825,62 zł netto kwartalnie.
Małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowi dom o powierzchni 74 m2, mieszkanie o powierzchni 50 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 3.01 ha, ciągnik (rok produkcji 1972 r.) i samochód (rok produkcji 1992). Do ponoszonych przez małżonków (potwierdzonych stosownymi dowodami) koniecznych kosztów utrzymania należą opłaty za energię elektryczną oraz wywóz odpadów wnoszące średnio około 165 zł miesięcznie, jak również podatki rolny i od nieruchomości, które w 2013 r. wynoszą łącznie 65 zł. Nadto, jak wskazał wnioskodawca, ponoszą oni wydatki na zakup lekarstw i gaz butlowy, których nie mogą udokumentować rachunkami, gdyż ich nie posiadają.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Za taką oceną przemawia wysokość dochodów uzyskiwanych przez małżonków oraz nieposiadanie przez nich zasobów finansowych.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.