Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 czerwca 2013 r. przyznano C. P. prawo pomocy w niniejszej sprawie, zwalniając go od kosztów sądowych.
W dniu 6 września 2013 r. skarżący wniósł (za pośrednictwem poczty) o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Stosownie do przepisu art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Ze względu na to, że ww. postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013 r. skarżący został zwolniony w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych, uznano, iż złożony przez niego wniosek o ustanowienie zastępstwa prawnego jest w świetle cyt. art. 245 p.p.s.a. w istocie wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i dokonano oceny jego zasadności w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W myśl powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 5 września 2013 r. oraz dokumentów przedłożonych przez niego do sprawy na etapie ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych (dodatkowego oświadczenia z dnia 23 maja 2013 r. oraz odpisów: decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku, przekazu pocztowego świadczenia rentowego za II kwartał 2013 r., zeznania podatkowego PIT-37 za 2012 r., faktury za energię elektryczną z dnia 15 listopada 2012 r., dowodu zapłaty za wywóz odpadów z dnia 15 marca 2013 r., nakazu płatniczego w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r.) ustalono, że wnioskodawca z dniem [...] kwietnia 2013 r. został uznany za osobę bezrobotną. Z tego tytułu przyznano mu – na okres nieprzekraczający 12 miesięcy – prawo do zasiłku w wysokości 953,10 zł miesięcznie (przez okres pierwszych trzech miesięcy) oraz w wysokości 748,40 zł miesięcznie (przez pozostałe miesiące posiadania prawa do zasiłku).
Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonką, która otrzymuje rentę z KRUS w wysokości 825,62 zł netto kwartalnie. Małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowi dom o powierzchni 74 m2, mieszkanie o powierzchni 50 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 5 ha, ciągnik (rok produkcji 1972 r.) i samochód (rok produkcji 1992). Do ponoszonych przez małżonków (potwierdzonych stosownymi dowodami) koniecznych kosztów utrzymania należą opłaty za energię elektryczną oraz wywóz odpadów wnoszące średnio około 165 zł miesięcznie, jak również podatki rolny i od nieruchomości, które za 2013 r. wynoszą łącznie 65 zł. Nadto, jak wskazał wnioskodawca, ponoszą oni wydatki na zakup lekarstw i gaz butlowy, których nie mogą udokumentować rachunkami, gdyż ich nie posiadają. Jak oświadczył wnioskodawca, nie zatrudnia on i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość łącznych dochodów małżonków oraz brak zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia w niniejszej sprawie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.