Uzasadnienie
R. L. - dalej jako "Skarżący", reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 6 kwietnia 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia 2013 r. do marca 2014 r.
Zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2018 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") - z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Ponadto, w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, przesłano Skarżącemu formularz PPF celem jego wypełnienia.
Odpis zarządzenia i formularz PPF doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 18 czerwca 2018 r. (potwierdzenie odbioru - karta 25).
W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącego przesłał wypełniony formularz PPF, w treści którego wskazano wartość przedmiotu zaskarżenia, natomiast nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymogi podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa. Mając na względzie zakres omawianej regulacji obowiązek określony w art. 46 § 3 p.p.s.a. odnosić należy do konieczności przedłożenia pełnomocnictwa do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę.
Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005r., sygn. akt II OZ 519/05, OSP 2006/5/63). W konsekwencji w takiej sytuacji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem.
Wskazać należy, że w niniejszym przypadku skarga wniesiona do Sądu dotknięta była brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa.
Zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2018 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 18 czerwca 2018 r. na adres do doręczeń wskazany w skardze.
Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg w dniu 19 czerwca 2018 r. i upłynął w dniu 25 czerwca 2018 r. zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a.
W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącego nie nadesłał pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego.
Tym samym, w ocenie Sądu nie został usunięty brak formalny skargi w postaci braku pełnomocnictwa do reprezentowana Skarżącego w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze, że w wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł, jak w postanowieniu.