Uzasadnienie
I. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 marca 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 19 października 2011 r. o odmowie zawieszenia postępowania kontrolnego prowadzonego wobec skarżącego M. Z. w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania, prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług za 2008 i 2009r.
W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej podał, że pismem z 4 października 2011r. skarżący zwrócił się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z wnioskiem o zawieszenie prowadzonego postępowania w do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego tj. do czasu zakończenia postępowania przygotowawczego w sprawie VI Ds. 3/11 nadzorowanego przez Prokuraturę Okręgową w G. Dyrektor Izby Skarbowej, akceptując stanowisko organu pierwszej instancji wskazał, że stosownie do treści art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej jako O.p.), organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przy czym pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego przez inny organ.
Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Przywołano wyrok WSA w Gdańsku z 6 lipca 2011r. w sprawie I SA/Gd 421/11.
Organ drugiej instancji wskazał, że jak wynika m.in. z treści uzasadnienia postanowienia o przedstawieniu zarzutów z dnia 19 kwietnia 2011r. Prokuratura Okręgowa w G. prowadzi postępowanie w sprawie VI Ds. 3/11 przeciwko M. Z. podejrzanemu o to, że w okresie od 18 czerwca 2008r. do 6 lutego 2009r. w G. pomagał J. M. i innym osobom we wprowadzeniu do obrotu produktów leczniczych bez pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w ten sposób, że w zamian za wynagrodzenie odbierał należność za sprzedaż ww. środków, którą następnie przekazał J. M., tj. o czyn z art. 18 § 3 kodeksu karnego w związku z art. 124 ustawy z 6 września 2001r. – Prawo farmaceutyczne.
Dyrektor Izby Skarbowej stanął na stanowisku, że sam fakt toczącego się postępowania przygotowawczego przeciwko podatnikowi nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p., od którego uzależnione jest rozpatrzenie i wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie.
II. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając, że postanowienia organów podatkowych naruszają przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 201 § 1 pkt 2 O.p.
W uzasadnieniu podkreśla się, że organy podatkowe błędnie uznały, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do zwieszenia postępowania. Zdaniem strony w sprawie mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym – rozstrzygnięcie w zakresie będącym przedmiotem toczącego się pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w G. postępowania przygotowawczego winno być uznane za zagadnienie wstępne, od którego zależy rozpatrzenie sprawy w zakresie m.in. rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania. Zdaniem strony celem i przedmiotem postępowania karnego jest m.in. właściwe zastosowanie przepisów materialnego prawa karnego, czyli ocena prawna konkretnego zachowania (art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k.). Co prawda postępowanie przygotowawcze, co do zasady, nie będzie kreować zagadnienia wstępnego w odniesieniu do postępowania podatkowego w przedmiocie określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, co jednak nie oznacza, że w ogóle nie istnieje możliwość powstania takiej relacji między szeroko rozumianym postępowaniem karnym a postępowaniem podatkowym, który uzasadniałby pogląd o istnieniu zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Skarżący nie zgadza się z postawioną przez organ odwoławczy tezą, że jeżeli ustalenia wyroku karnego będą dotyczyć okoliczności faktycznych istotnych z punktu widzenia postępowania przed organami podatkowymi, to może to stanowić podstawę do ewentualnego wznowienia postępowania podatkowego w oparciu o art. 240 § 1 pkt 5 O.p.
- III. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
IV. W piśmie procesowym z dnia 5 lipca 2012 r. (wpływ do Sądu w dniu 10 lipca 2012r.) skarżący oświadczył, że cofa skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej dnia 23 marca 2012 r. (którym utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 19 października 2011 r. o odmowie zawieszenia postępowania kontrolnego prowadzonego wobec skarżącego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania, prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług za 2008 i 2009r.).
V. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Sąd rozpoznając wniosek strony skarżącej uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt II wyroku.
EK