Uzasadnienie
W dniu 31 stycznia 2013 r. przedstawiciel bezpośredni "A" Sp. z o.o. w B., zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu towar w postaci "części samochodowe/tłoki i odbojniki do produkcji amortyzatorów", importowany wg faktury handlowej nr [...] z dnia 21 grudnia 2012 r.
Zgłoszenie celne zostało przyjęte i zarejestrowane pod pozycją OGL [...].
Towary zaklasyfikowano do kodu Taric 8708 99 97 90, właściwego dla: "Części i akcesoria do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705; Pozostałe części i akcesoria; Pozostałe". Stawka celna przyporządkowana do tego kodu to 3,5%.
Wnioskiem z dnia 5 sierpnia 2015 r. spółka wystąpiła o korektę klasyfikacji taryfowej towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym oraz zwrot cła. Wniosek uzasadniono otrzymaniem przez "A" Sp. z o.o. wiążącej informacji taryfowej z dnia 6 lipca 2015 r. (nr [...]), wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w W., w której określono dla analogicznego towaru kod TARIC 8716 90 90. W toku postępowania okazano kolejne decyzje [...] o numerach [...] i [...], wydane przez Dyrektora Izby Celnej w W. dnia 8 października 2015 r. Przedmiotem tych [...]-ów były również tłoki do produkcji amortyzatorów i jako prawidłowy wskazano w nich kod TARIC 8716 90 90.
Po przeprowadzeniu postępowania w niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego w dniu 28 grudnia 2015 r. wydał decyzję w stosunku do ww. zgłoszenia celnego, w której:
- - odmówił zmiany kodu taryfy celnej towaru - "części samochodowe/tłoki i odbojniki do produkcji amortyzatorów" do kodu TARIC 8716 90 90 00;
- - odmówił zwrotu należności celnych w kwocie 1.410 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta dziesięć złotych);
- - orzekł o klasyfikacji towarowej w postaci "pozostałe artykuły odlewane z aluminium - komponenty do produkcji amortyzatorów" do kodu TARIC 7616 99 10 99;
- - orzekł o klasyfikacji taryfowej towaru w postaci "odbojniki z tworzyw sztucznych - komponenty do produkcji amortyzatorów" do kodu TARIC 3926 90 97 90:
- - określił stawkę erga omnes dla ww. towarów w wysokości odpowiednio:
- - poz. 1 - 6%;
- - poz. 2 - 6,5%
- - określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00), podlegającą retrospektywnemu księgowaniu w wysokości 2.273,00 zł, (słownie: dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt trzy złote);
- - orzekł o poborze odsetek, wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne.
Jednocześnie w dniu 2 lutego 2016 r. Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję, w której określił podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów (B00) w łącznej wysokości 19.639 zł oraz orzekł o poborze odsetek, wynikających z art. 37 ust. 1 a) ustawy o podatku od towarów i usług od kwoty 523,00 zł, stanowiącej różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji, a podatkiem pobranym przez Naczelnika Urzędu Celnego na podstawie ww. zgłoszenia celnego.
Od powyższej decyzji pismem z dnia 29 lutego 2016 r. pełnomocnik strony złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie w całości decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 2 lutego 2016, określającej podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów (B00) w łącznej wysokości 19.639,00 zł i orzekającej o poborze odsetek wynikających z art. 37 ust. 1a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zmianami) od kwoty 523,00 zł, stanowiącej różnicę między podatkiem wynikającym z tej decyzji, a podatkiem pobranym przez Naczelnika Urzędu Celnego na podstawie decyzji z dnia 18 czerwca 2013 r., a także o wydanie decyzji o umorzeniu postępowania podatkowego w zakresie określenia podatku VAT z tytułu importu towarów jako bezprzedmiotowego.
Dyrektor Izby Celnej w dniu 23 marca 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w zakresie klasyfikacji towarowej przedmiotowego towaru.
Następnie w dniu 14 kwietnia 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w zakresie określenia podatku VAT od importu przedmiotowych towarów.
Na powyższą decyzję pełnomocnik strony adwokat złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Skarżący zarzucił decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 kwietnia 2016 r. naruszenie następujących przepisów prawa:
- - naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4, art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zmianami) oraz art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i 15 i art. 37 obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r., w związku z art. 7 i 8 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz.
- 35) - poprzez:
- - niewłaściwe określenie kwoty podatku VAT z tytułu importu towaru oznaczonego prawidłowo jako "Części samochodowe (Tłok poduszki amortyzatora pneumatycznego układu jezdnego)",
- - naruszenie przepisów art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) - poprzez:
- - całkowicie dowolną ocenę materiału dowodowego sprawy, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz sprzeczność ustaleń organu z treścią zebranego w sprawie materiału, w szczególności w zakresie ustalenia prawidłowego stanu towaru w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, jak również pominięcie rozstrzygnięcia zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 272/15,
- - naruszenie art. 37 ust. 1a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zmianami) - poprzez:
- - nieprawidłowe orzeczenie o poborze odsetek w kwocie stanowiącej różnicę między podatkiem wynikającym z przedmiotowej decyzji, a podatkiem pobranym przez Naczelnika Urzędu Celnego na podstawie wskazanych w tej decyzji 16 zgłoszeń celnych SAD.
Strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn, niż wskazane w skardze.
Zmiana klasyfikacji taryfowej importowanego towaru dokonana przez organy celne, a w konsekwencji zmiana stawki cła (z 3,5% na 6%) ma wpływ na wymiar podatku od towarów i usług.
Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (określana w dalszej części niniejszej decyzji jako "ustawa o VAT"), przedmiotowa ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.
Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług definiują przepisy art. 5 ustawy o VAT. Na mocy niniejszego przepisu opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. import towarów (art. 5 ust. 1 pkt 3).
Podmiotowy zakres opodatkowania w imporcie towarów definiuje przepis art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Jak stanowi ów przepis, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
Zgodnie z art. 19a ust. 9 ww. ustawy, obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11.
W myśl art. 30b ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.
Zgodnie z postanowieniami art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
W myśl art. 146a ust. 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja jest konsekwencją orzeczenia o klasyfikacji przedmiotowych towarów w decyzji z dnia 28 grudnia 2015 r., w której wskazano zasadę klasyfikacji towaru do kodu 7616 99 10 99, obejmującego pozostałe odlewane artykuły wykonane z aluminium. Również odbojniki jako część amortyzatora wykonane z tworzyw sztucznych jako towar z tych samych zgłoszeń celnych został zakwalifikowany do pozycji 3926 90 97 90 tj. Pozostałe z pozostałych: Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914.
Decyzja z dnia 28 grudnia 2016 r. została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia 23 marca 2016 r.. W decyzji tej został podzielony pogląd organu pierwszej instancji, co do klasyfikacji taryfowej towarów.
Tymczasem w dniu 15 września 2016 r. w sprawie III SA/Gd 549/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 marca 2016 r.
W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że Dyrektor Izby Celnej nie wywiązał się należycie z obowiązku powtórnego, pełnego rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym oraz sporządzenia prawidłowego uzasadnienia decyzji.
Sąd w wyroku w sprawie III SA/Gd 549/16, jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a.. Zatem uchybienia, które zostały decyzji celnej zarzucone w tym wyroku przez Sąd, są takiego rodzaju, że ich zaistnienie może wpłynąć na ostateczny wynik sprawy.
Skoro wynik postępowania, co do klasyfikacji celnej importowanego przez stronę skarżącą towaru nie jest przesądzony, to za przedwczesne należy uznać rozstrzygnięcie dotyczące podatku od towarów i usług zawarte w decyzji z dnia 14 kwietnia 2016 r..
Z tej przyczyny, wobec niekwestionowanego związku zaskarżonej decyzji z decyzją o klasyfikacji towarów, która została wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2016 r., należało objętą skargą decyzję uchylić z powodu przedwczesności określenia wysokości należności celnych, których to wysokość jest podstawą obliczenia podatku VAT.
Z uwagi na powyższe Sąd nie wypowiada się co do zasadności zarzutów sprecyzowanych w skardze na decyzję z dnia 14 kwietnia 2016 r., albowiem wobec podważenia decyzji celnej nie mają na dzień wyrokowania w niniejszej sprawie racji bytu.
Mając to na uwadze Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a) i c) oraz art. 200 p.p.s.a..
DSz