Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym za pośrednictwem poczty w dniu 28 lipca 2017 r. strona skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 24 sierpnia 2017 r. doręczono skarżącej spółce urzędowy formularz PPPr celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W wyznaczonym terminie, tj. do dnia 31 sierpnia 2017 r., skarżąca nie wniosła do Sądu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W związku z powyższym referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 13 września 2017 r. pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Przesyłkę, zawierającą odpis ww. zarządzenia, wysłano za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres wskazany przez stronę skarżącą. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz pisma operatora pocztowego z dnia 22 listopada 2017 r., przesyłkę listowną awizowano po raz pierwszy w dniu 20 września 2017 r., a następnie po raz drugi w dniu 28 września 2017 r. Zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w obu przypadkach w skrzynce oddawczej adresata. Skutek doręczenia zarządzenia nastąpił w dniu 3 października 2017 r.
W dniu 5 października 2017 r. przesyłka wydana została adresatowi.
Pismem z dnia 12 października 2017 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca wniosła sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego. W uzasadnieniu wskazała, że podtrzymuje wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednakże formularz PPPr nie ma wobec niej zastosowania albowiem nie prowadzi działalności gospodarczej, a cały jej majątek został zajęty na poczet postępowań egzekucyjnych. Dodano, że spółka została wpisana do rejestru dłużników niewypłacalnych, co stanowi urzędowe potwierdzenie niezdolności spółki do poniesienia kosztów procesu, w tym kosztów pomocy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") od zarządzenia wydanego przez referendarza sądowego przysługuje stronie sprzeciw, który należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie zestawienie daty doręczenia zarządzenia wydanego przez referendarza sądowego (3 października 2017r.) z datą wniesienia sprzeciwu (12 października 2017 r.) prowadzi do wniosku, że skarżąca złożyła sprzeciw po upływie wyżej wskazanego siedmiodniowego terminu.
Powyższe obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do odrzucenia wniesionego sprzeciwu, o czym, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.