Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie M. K. - dalej jako "Skarżący" na postanowienie tut. Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. o utrzymaniu w mocy zarządzenia z dnia 3 października 2017 r., którym referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Od powyższego postanowienia Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika – ojca W. K. wniósł zażalenie, w którym zaskarżył wskazane postanowienie i wniósł o jego uchylenie.
Postanowieniem z dnia 14 marca 2018 r. sygn. akt II FZ 97/18 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
W ocenie NSA zażalenie zostało podpisane przez ojca Skarżącego – W. K. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby zakres udzielonego mu pełnomocnictwa upoważniał do reprezentowania Skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym do sporządzenia i wniesienia w jego imieniu zażalenia. W treści pełnomocnictwa znalazł się bowiem zwrot, który zawęża zakres udzielonego pełnomocnictwa tylko do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. Oznacza to, że przedmiotowe zażalenie obarczone jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu. Wskazany brak formalny powinien być uzupełniony w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 194 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 kwietnia 2018 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 22 stycznia 2018 r. poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W zakreślonym terminie Skarżący przedłożył pełnomocnictwo, z treści którego wynika umocowanie ojca W. K. do reprezentowania Skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie, oprócz dodatkowych warunków, powinno przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Takie wymagania przewidziane zostały w Rozdziale 1 Działu III ww. ustawy.
Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Wskazać należy, że w niniejszym przypadku zażalenie wniesione do Sądu dotknięte było brakiem formalnym w postaci braku prawidłowego pełnomocnictwa.
Wezwaniem z dnia 6 kwietnia 2018 r. zobowiązano pełnomocnika Skarżącego do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tymczasem pełnomocnik Skarżącego złożył odpis pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
W związku z powyższym należy uznać, że złożone pełnomocnictwo jest nieprawidłowe.
Tym samym, w ocenie Sądu nie został usunięty brak formalny zażalenia w postaci braku pełnomocnictwa do reprezentowana Skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Zażalenie zatem nie mogło otrzymać prawidłowego biegu, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.