Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 października 2012 r. przyznano skarżącemu W. L. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Przyznane skarżącemu prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w trybie art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
W piśmie z dnia 15 marca 2013 r., wniesionym do tut. Sądu w dniu 18 marca 2013 r. (data stempla pocztowego), skarżący wskazał, że jest zainteresowany wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku, który zapadł w niniejszej sprawie, zaś wyznaczony z urzędu radca prawny wydał opinię o braku podstaw do jej wniesienia. Z tych względów skarżący zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata lub radcy prawnego) w celu sporządzenia skargi kasacyjnej.
W dniu 3 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący uzupełnił wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, wskazując, iż ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata lub radcy prawnego).
Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Podkreślenia wymaga, że z literalnego zapisu art. 245 § 2 p.p.s.a. wynika, iż strona może występować o przyznanie jej alternatywnie jednego z czterech rodzajów pełnomocników – adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. Pełnomocnicy ci, określani jako pełnomocnicy profesjonalni, w zakresie kompetencji do reprezentowania stron w toczącym się przed Sądem postępowaniu sądowoadministracyjnym są traktowani równorzędnie.
Wskazać należy, że skarżący ww. postanowieniem z dnia 17 października 2012 r. został już zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie – zatem nie ma obowiązku ich uiszczania na żadnym etapie postępowania sądowodaministracyjnego – oraz ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu w postaci radcy prawnego, który reprezentuje go w toku postępowania.
W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie.
Nadto należy wyjaśnić skarżącemu, iż wyznaczenie dla niego innego pełnomocnika z urzędu nie należy do kompetencji referendarza sądowego ani Sądu. Strona niezadowolona z działań dotychczasowego pełnomocnika (na którego w niniejszej sprawie wyznaczono radcę prawnego K. J.) może zwrócić się o jego zmianę do Okręgowej Izby Radców Prawnych [...].
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.