Uzasadnienie
W skardze z dnia 26 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego) skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 października 2012 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki skarżący zawarł m. in. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku wskazał, że zaskarżona decyzja została mu doręczona w dniu 19 października 2012 r. W terminie otwartym do złożenia skargi zachorował, w związku z czym nie był w stanie zarówno sporządzić skargi i nadać jej w urzędzie pocztowym, jak również skontaktować się z potencjalnym pełnomocnikiem w celu powierzenia mu terminowego złożenia skargi. Podniósł również, że w tym czasie nie pozostawał w kontakcie z żadnym z członków rodziny czy znajomych. W załączonej do wniosku o przywrócenie terminu kserokopii zaświadczenia lekarskiego z dnia 26 listopada 2012 r. wystawionego przez lekarza neurologa, wskazano że "pacjent w trakcie leczenia w dniach 7.11-23.11.12".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – określanej dalej jako p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do brzmienia przepisu art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie.
W przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd.
Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący uprawdopodobnił brak winy we wniesieniu skargi w przepisanym terminie. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał chorobę, na skutek której nie był w stanie sporządzić skargi i nadać jej w urzędzie pocztowym jak również spotkać się z potencjalnym pełnomocnikiem w zakreślonym przepisami prawa terminie. Okoliczność złego stanu zdrowia została przez wnioskodawcę potwierdzona kserokopią zaświadczenia lekarskiego. Powyższe uzasadnia, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi spowodowane było przyczyną nie leżącą po stronie wnioskodawcy, a więc przez niego niezawinioną.
Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 26 listopada 2012 r., a zatem skarżący zachował siedmiodniowy termin od ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi.
Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności przyjąć należy, że spełnione zostały wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. tzn.: strona w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy i jednocześnie dopełniła czynności, dla której zakreślony był termin, tj. wniosła skargę.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.