Uzasadnienie
W piśmie z dnia 7 października 2014 r. pan R. M. zwrócił się z wnioskiem o sprostowanie omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 839/13 oraz I SA/Gd 841/13 przez skorygowanie, że sprawa dotyczy "Placówki Partnerskiej B Z. J. Sp. k." a nie, jak omyłkowo wskazano, "Placówki Partnerskiej A Z. J. Sp. k.".
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), określanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.).
Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (tak: postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, postanowienie NSA z 23 października 2013 r. sygn. akt II OSK 990/12). Sprostowanie w żadnym wypadku nie może jednak prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty.
W dniu 26 listopada 2013 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku rozpoznawane były dwie sprawy za skargi pana R. M. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki (sygn. akt I SA/Gd 839/13 oraz I SA/Gd 841/13). Uzasadnienie w niniejszej sprawie zostało przygotowane z użyciem programu komputerowego na bazie uzasadnienia w sprawie sygn. akt I SA/Gd 841/13. Pomimo wprowadzenia stosownych zmian w projekcie błędnie edytowano tekst niewłaściwy w części "historycznej" uzasadnienia. Wskutek oczywistej omyłki pisarskiej i niewłaściwej korekty nastąpiły błędy podlegające sprostowaniu.
W związku z powyższym, uznając wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku za uzasadniony Sąd na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.