Uzasadnienie
W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 25 stycznia 2010 r. Z.L. zwrócił się do Sądu z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych. Argumentując wniosek oświadczył, że od 2003 r. do chwili obecnej, ze względu na zły stan zdrowia, pozostaje bez pracy. Podniósł dalej, że pomimo zgłoszenia się do ubezpieczenia społecznego nigdy po dacie zgłoszenia nie podjął działalności gospodarczej. W chwili obecnej nie korzysta z pomocy społecznej i jest bezdomny. Czasowo korzysta nieodpłatnie z pomieszczenia o pow. 10 m². Utrzymuje się natomiast z prac dorywczych i z tego tytułu osiąga dochód w kwocie od 400 do 500 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada jakichkolwiek składników majątkowych, oszczędności ani lokat bankowych.
Do wniosku o przyznanie prawa pomocy dołączono dokumenty źródłowe, na podstawie których ustalono, co następuje. Skarżący jest osobą bezrobotną od 31 lipca 2009 r. bez prawa do zasiłku. W chwili obecnej nie posiada stałego meldunku. W latach 2004-2008 osiągnął dochód brutto w łącznej kwocie 106,34 zł.
Wpis sądowy od skargi wynosi w tej sprawie 100 zł.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku sprowadzało się do zbadania, czy w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości bądź w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zważono w tej sprawie, że poniesienie kosztów sądowych wiązałoby się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego wnioskującego. Przyjęto bowiem, że w gospodarstwie domowym skarżącego osiągany jest relatywnie bardzo niski dochód i uiszczenie należnych kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi, nie będzie leżało w granicach możliwości finansowych Z.L.
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności orzeczono jak w sentencji w oparciu o przywołane wyżej przepisy, działając na podstawie art. 258 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy.