Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą A Sp. z o.o. w B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. w kwocie [...] zł.
Na powyższą decyzję Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 października 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 19 października 2017 r.
W piśmie nadanym w dniu 19 października 2017 r. pełnomocnik skarżącej Spółki oświadczył, że cofa skargę.
Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa",
Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W omawianej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. W zakreślonym siedmiodniowym terminie do jego uiszczenia cofnął skargę, nie wykonując jednak wspomnianego wezwania. W tym miejscu przyjdzie zatem zauważyć, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku cofającego skargę jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno, OSP 1990, nr 4, poz. 207, a także zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 951/08, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego, będące skutkiem cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa), może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, publ. LEX nr 335007).
W niniejszej sprawie niewątpliwie skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, gdyż do takich braków zaliczyć należy brak wpisu sądowego od skargi (warunek skutecznego wniesienia skargi – art. 230 § 1 i § 2 ppsa). Termin zaś do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 26 października 2017 r. W takiej sytuacji skargę należy odrzucić, gdyż – jak wyżej wskazano – brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku cofającego skargę.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.