Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą G. K. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie [...] zł oraz wysokość odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł od nie wpłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r.
W dniu 21 listopada 2007 r. (data nadania) podatnik reprezentowany przez pełnomocnika, będącego doradcą podatkowym, złożył skargę na powyższą decyzję.
W trakcie rozprawy w dniu 4 czerwca 2008 r. przewodniczący składu orzekającego zwrócił uwagę obecnym pełnomocnikom stron na istotę zagadnienia prawnego przedstawionego powiększonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 4 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 1807/06. Pełnomocnik skarżącego oraz pełnomocnik organu odwoławczego zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania sądowego do czasu podjęcia uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny w przedmiocie upływu terminu przedawnienia płatności odsetek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W rozpoznawanej sprawie, wniosek taki złożony został zarówno przez pełnomocnika strony skarżącej jak i pełnomocnika organu odwoławczego. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w przedmiocie upływu terminu przedawnienia płatności odsetek. Nie ulega bowiem wątpliwości, że rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, przedstawionego powiększonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 4 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 1807/06, będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania.
Sąd uznał ponadto, iż powyższy wniosek nie zmierza ani do obejścia prawa ani też do pozostawienia w obrocie prawnym aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na względzie Sąd, w oparciu o powołany wyżej przepis orzekł jak w sentencji postanowienia.