Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Burmistrz M, określił A w H. (zwanej dalej także "spółką") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2007 w kwocie [...] zł. Z uzasadnienia decyzji wynika, że spółka zapłaciła tytułem podatku od nieruchomości kwotę [...] zł, wynikającą ze złożonej pierwotnej deklaracji podatkowej na 2007 r.
Następnie decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło powyższą decyzję organu pierwszej instancji w całości i określiło zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za rok 2007 w kwocie [...] zł, którego podatnikiem była B sp. z o.o. w K., a za które A w H. ponosi odpowiedzialność jako jej następca prawny.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik spółki, będący doradcą podatkowym wniósł m.in. o uchylenie powyższej decyzji organu odwoławczego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w związku art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi.
W toku rozprawy w dniu 15 maja 2014 r. reprezentujący spółkę pełnomocnik wnosił i wywodził jak w skardze. Wskazał także na zarzut naruszenia art. 70, art. 208 i art. 233 § 3 Ordynacji podatkowej. Pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że w sprawie niniejszej doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego z końcem 2012 r., a decyzja odwoławcza została wydana w 2013 r. Po zamknięciu rozprawy Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia. Z kolei w dniu ogłoszenia orzeczenia Sąd postanowił zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2014 r., sygn. akt II FPS 4/13 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zagadnienia prawnego przekazanego postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 513/13 wydanym w sprawie ze skargi kasacyjnej w ramach postępowania w przedmiocie wysokości straty w podatku od osób prawnych, przedstawił do rozstrzygnięcia pełnemu składowi Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj. "czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej)?".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W orzecznictwie sądów administracyjnych, a także w doktrynie wykształcono szerokie rozumienie pojęcia "rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc w tym zakresie poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny lub wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt I FZ 248/09, publ. http: orzeczenia.nsa.gov.pl, a także M. Niezgódka-Medek [w] B. Dauter, B.Gruszczyński, A. Kabat., M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Zakamycze 2005, s. 302 i n.).
Tak rozumiana przesłanka zawieszenia postępowania określona w art.125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaistniała w niniejszej sprawie. Rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przedstawionego pełnemu składowi Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 3 marca 2014 r., sygn. akt II FPS 4/13, dotyczącego dopuszczalności prowadzenia postępowania podatkowego w każdym czasie i orzekania o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę, będzie miało charakter uniwersalny, odnoszący się nie tylko do podatku od osób prawnych. W omawianej sprawie ocenić należy, czy organ podatkowy mógł po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego prowadzić postępowanie podatkowe, jak również wydać decyzję w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, w sytuacji kiedy zobowiązanie to wygasło już poprzez zapłatę, czy też powinien był uznać, że wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego. Wobec tego od odpowiedzi pełnego składu Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego na przekazane zagadnienie prawne zależy również rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.