Uzasadnienie
Wszyscy skarżący w sprawie wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący M. P. i B. P. – będący małżeństwem – złożyli swój wniosek na odrębnym formularzu PPF. Ten wniosek stanowi przedmiot rozpoznania w niniejszym postanowieniu.
W świetle jego treści wnioskodawca otrzymuje emeryturę w kwocie 2498,53 zł netto, a wnioskodawczyni rentę i zasiłek pielęgnacyjny w kwotach odpowiednio 1083,36 zł i 153 zł netto. Mowa w niej również o obciążeniach, szczególnie związanych ze spłatą kredytu hipotecznego ("ponad 1000 zł miesięcznie"). We wniosku nie wskazano żadnego wartościowego majątku, poza samochodem osobowym oraz domem i nieruchomością rolną o powierzchni 2,87 ha.
Referendarz sądowy wezwał skarżących do uzupełnienia danych zawartych we wniosku w terminie 7 dni poprzez nadesłanie: zaświadczenia wymieniającego wszystkie osoby zameldowane pod adresem miejsca ich zamieszkania, dokumentów wskazujących wysokość wszelkich dochodów uzyskiwanych przez nich i przez osoby pozostające z nimi w gospodarstwie domowym, w tym kserokopii potwierdzenia renty wypłaconej skarżącej, wyciągów z wszelkich rachunków bankowych posiadanych przez nich i przez osoby pozostające z nimi w gospodarstwie domowym, zaświadczenia banku wskazującego wysokość miesięcznej raty kredytu spłacanego przez nich w okresie ostatnich trzech miesięcy oraz sumę zaległości już spłaconych i tych, które pozostają jeszcze do zapłaty, lub innego dokumentu, z którego wynikałyby te dane, np. harmonogramu spłaty należności kredytowych, zaświadczenia wydanego we właściwym urzędzie gminy o dochodowości posiadanego przez nich gospodarstwa rolnego oraz zaświadczenia właściwej agencji na temat dopłaty związanych z tym gospodarstwem, kopii faktur lub rachunków obrazujących aktualną wysokość wydatków związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego oraz dokumentów potwierdzających zapłatę tych należności, ewentualnie zaległości w tym zakresie.
Ustosunkowując się do wezwania, skarżący złożyli kolejne oświadczenia i dokumenty, czy też nierzadko ich fragmenty, które jednak w znacznej części nie nawiązują do treści wezwania. Spośród dokumentów źródłowych objętych wezwaniem przedłożono w szczególności: roczne obliczenie podatku skarżącemu przez organ rentowy (wcześniej przedstawiono kopie wspólnego zeznania podatkowego skarżących za ubiegły rok, w którym skarżąca wykazała przychód ze świadczenia z ubezpieczenia społecznego w kwocie 13.315 zł), potwierdzenie uiszczenia raty kredytu w kwocie 1000 zł i należności za energię elektryczną w kwocie 244 zł, potwierdzenia wypłaty emerytury skarżącego i zasiłku pielęgnacyjnego skarżącej, a także pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 17 sierpnia 2009 r. informujące o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 7 września 2009 r.
Wpis od skargi, obliczony na podstawie przyjętej w sprawie wartości przedmiotu zaskarżenia (zarządzeniem z dnia 25 września 2013 r., k. 90 akt, uznano, że wartość tę stanowi kwota 1208 zł), wynosi w sprawie 100 zł.
Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 P.p.s.a. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową.
Odnosząc te uwagi do rozpoznawanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący M. P. i B. P. nie wykazali, iż w ich sytuacji powyższa przesłanka została spełniona.
Przede wszystkim nie nadesłali oni bowiem wszystkich materiałów wymienionych w wezwaniu do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, pomijając tak istotne dowody jak np. dokumenty potwierdzające wypłatę renty skarżącej czy wskazujących dochodowość prowadzonego przez nich gospodarstwa rolnego, w tym ewentualnych łączących się z tym dopłat. W tym ostatnim zakresie przedłożono tylko pismo agencji wypłacającej dopłaty, pochodzące sprzed kilku lat i niezawierające jakiejkolwiek informacji, której dotyczyło wezwanie.
Doniosłe znaczenie ma jednak również to, że z tych dokumentów, które nadesłano, oraz z oświadczeń wnioskodawców, nie wynika, by nie mieli oni środków na pokrycie kosztów postępowania, zwłaszcza w tak niewielkiej wysokości, jak koszty należne w niniejszej sprawie, najniższe spośród znanych w postępowaniu sąowoadministracyjnym. Uzyskują oni bowiem stałe dochody, które, nawet po odliczeniu wydatków – wbrew wezwaniu udokumentowanych zresztą jedynie częściowo – powinien wystarczyć na opłacenie zarówno podstawowych wydatków życiowych, jak i wspomnianych, niewielkich kosztów. Po uiszczeniu najpoważniejszego wykazanego kosztu, tj. raty kredytu w wysokości 1000 zł, do ich dyspozycji z zadeklarowanej sumy dochodu (łącznie 3734,89 zł) pozostaje kwota 2634,89 zł. Wpis od skargi nie stanowi nawet 4% tej kwoty.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.