Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącemu Z. F. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w niniejszej sprawie.
Przesyłka zawierająca odpis wyżej wymienionego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia awizowana była z powodu nieobecności adresata w dniach: 25 lutego 2013 r. (pierwsze awizo) oraz 1 marca 2013 r. (drugie awizo). Zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w obu przypadkach w skrzynce oddawczej adresata. W dniu 12 marca 2013 r. przesyłka wydana została adresatowi.
W piśmie z dnia 19 marca 2013 r. (data nadania) skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego.
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2013 r. Sąd odrzucił sprzeciw jako wniesiony po upływie terminu. Sąd wskazał, że skarżący odebrał wprawdzie przesyłkę, zawierającą postanowienie referendarza w dniu 12 marca 2013 r., jednak jej skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 11 marca 2013 r., a zatem termin do wniesienia sprzeciwu upłynął bezskutecznie z dniem 18 marca 2013 r. Sąd stwierdził także, iż w rozpatrywanym przypadku nie ma znaczenia błędne powtórne zaawizowanie przesyłki przez Pocztę już w dniu 1 marca 2013 r. (tj. przed upływem siedmiu dni od pierwszego zawiadomienia). Przesyłka pozostawiona była bowiem w placówce pocztowej przez wymagany ustawą 14 – dniowy okres, zaś odebrana została przez skarżącego już po jego upływie.
W piśmie z dnia 11 maja 2013 r., wniesionym w ciągu siedmiu dni od otrzymania postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu, skarżący złożył "wniosek o przywrócenie terminu do przyznania prawa pomocy do złożenia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego".
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2013 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania jego pisma z dnia 11 maja 2013 r., poprzez oświadczenie, czy pismo to stanowi w istocie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, odrzuconego postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2013 r. czy też jest innym pismem w sprawie – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania pisma za wniosek o przywrócenie terminu.
W piśmie z dnia 13 czerwca 2013 r. skarżący stwierdził, iż jego pismo "powinno brzmieć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej".
Z uwagi na fakt, iż wezwanie do sprecyzowania pisma z dnia 11 maja 2013 r. doręczono skarżącemu w sposób zastępczy (fikcja doręczenia) w dniu 5 czerwca 2013 r. (przesyłkę zawierającą wezwanie wydano bowiem adresatowi w dniu 7 czerwca 2013 r., to jest po upływie okresu 14 – dniowego, liczonego od pierwszego awizowania przesyłki), zaś odpowiedzi skarżący udzielił w piśmie nadanym w dniu 14 czerwca 2013 r. (tj. po terminie), zgodnie z rygorem zawartym w wezwaniu uznano pismo skarżącego z dnia 11 maja 2013 r. za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).
W rozpatrywanym przypadku przyjąć należy, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu ustała najpóźniej z dniem powzięcia przez skarżącego wiadomości o odrzuceniu przez Sąd sprzeciwu (data otrzymania przez stronę postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu, tj. 6 maja 2013 r.). Wniosek o przywrócenie terminu, zawarty w piśmie z dnia 11 maja 2013 r. złożony został zatem w terminie, bo w dniu 13 maja 2013 r. (data nadania).
Rozpoznając wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu należy zaznaczyć, iż zasługuje on w ocenie Sądu na uwzględnienie. W szczególności stwierdzić należy, iż skarżący zachował w kwestii wniesienia sprzeciwu należytą staranność, nadając go w urzędzie pocztowym listem poleconym w błędnym aczkolwiek usprawiedliwionym przeświadczeniu, że czyni to w zakreślonym terminie.
Mając zatem powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.