Uzasadnienie
Otrzymawszy odpis postanowienia z dnia 28 października 2013 r. o odrzuceniu skargi, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podniosła, że jest osobą samotną, otrzymującą emeryturę w wysokości 717,35 zł. Dodało, że spłaca dwie pożyczki, zaciągnięte m.in. na zakup opału, oraz że wymaga stałej opieki lekarskiej w związku z ciężkim stanem zdrowia. Zwróciła uwagę, iż korzysta stale z pomocy społecznej, i zasygnalizowała zamiar wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 października 2013 r. Według wniosku skarżąca nie posiada żadnego majątku, poza niewykończonym domem.
Do wniosku dołączono potwierdzenie wypłaty emerytury przekazem pocztowym.
Skarżącej przyznano już prawo pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1312/12 – postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. zwolniono ją od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową.
W ocenie rozpoznającego wniosek w przypadku skarżącej przesłanka ta została spełniona. Wykazała ona przede wszystkim, że otrzymuje bardzo niewielką emeryturę, która z pewnością nie może wystarczyć na opłacenie zarówno wszystkich niezbędnych wydatków życiowych, jak i kosztów postępowania. Z kolei reszta jej oświadczeń znajduje pełne potwierdzenie w ustaleniach faktycznych poczynionych w trakcie postępowania przeprowadzonego w przedmiocie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1312/12. Można zatem nawiązać do tych ustaleń, bez potrzeby wzywania strony do nadesłania dodatkowych dokumentów źródłowych. W ich świetle skarżąca korzysta stale z pomocy społecznej oraz jest przewlekle chora, w związku z czym ponosi dotkliwe dla niej wydatki na leczenie.
Ponadto jest osobą zadłużoną – miesięczna rata pożyczek według uzasadnienia postanowienia z dnia 24 maja 2013 r. wynosiła 477,99 zł, a jej zaległości z tytułu podatków lokalnych były dochodzone w toku postępowania egzekucyjnego. Skarżąca przed rokiem owdowiała.
W takim stanie rzeczy nie ulega wątpliwości, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Niepodobna zarazem przyjąć, że jej sytuacja mogła ulec poprawie w okresie kilkumiesięcznym, jaki upłynął od przyznania jej prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1312/12, w szczególności, by mogła ona w tym czasie znaleźć jakieś dodatkowe źródło dochodu. Ze względu na jej wiek i stan zdrowia tego rodzaju możliwość jest wszak mało prawdopodobna i nie wymaga weryfikacji w drodze uzupełniającego postępowania dowodowego.
Nie można również tracić z pola widzenia, że strona ma zamiar złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, co nie wchodzi w rachubę, gdy nie jest ona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Ustanowienie takiego pełnomocnika na tym etapie postępowania zapewnia zatem realizację przysługującego jej prawa do sądu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.