Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, sygnalizując zamiar złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia, którym odrzucono jego skargę w niniejszej sprawie. Podkreślił, że jego stan zdrowia uniemożliwia mu samodzielną obronę przed Sądem. Podał, iż jego majątek został zajęty, a dochody ograniczają się do kwot 1000 zł tytułem najmu lokalu oraz 1600 zł przekazywanej przez komornika sądowego. Zwrócił jednak uwagę na swoje znaczne wydatki: alimenty na trójkę dzieci w wysokości 1500 zł, koszt zakupu najtańszych zamienników lekarstw w wysokości 450 zł oraz opłaty za media w wysokości 350 zł.
Referendarz sądowy wystosował do skarżącego dwa wezwania do uzupełniania danych zawartych we wniosku, który jednak nadesłał jedynie zaświadczenie dyrektora aresztu śledczego. Według niego wnioskodawca od dnia 15 czerwca 2015 r. przebywa w areszcie i w tym czasie "uzyskał wpływy" dwukrotnie w kwotach po 600 zł. Osadzony nie posiada depozytu wartościowego, ma natomiast zgromadzone niewielkie środki finansowe, w tym kwotę akumulacji w wysokości 354,22 zł. Skarżący podniósł, że obecnie nie ma możliwości nadesłania innych dokumentów objętych wezwaniem.
Wnioskodawcy przyznano już prawo pomocy w niniejszym postępowaniu, zwalniając go od jednej z opłat sądowych postanowieniem z dnia 3 lutego 2015 r.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W sytuacji, w jakiej znalazł się obecnie skarżący, należy uznać, że udokumentował on powyższą przesłankę w wystarczającym stopniu, mimo iż nadesłał tylko jeden z dokumentów spośród wymienionych w wezwaniach do uzupełniania danych zawartych we wniosku, które do niego wystosowano. Niewątpliwie pobyt w areszcie ogranicza jego możliwości zgromadzenia żądanej dokumentacji źródłowej, która w znacznym stopniu stała się bezprzedmiotowa i zbędna dla potrzeb postępowania w kwestii jego wniosku. Trudno przecież przypuszczać, by wnioskujący mógł teraz swobodnie zajmować się swoimi sprawami majątkowymi, w szczególności znaleźć dodatkowe źródło dochodu. Z drugiej strony w świetle zaświadczenia dyrektora aresztu śledczego nie dysponuje on środkami pieniężnymi pozwalającymi mu wygospodarować kwotę potrzebną do samodzielnego opłacenia profesjonalnego pełnomocnika, którego udział w postępowaniu może okazać się niezbędny ze względu na sygnalizowany przez skarżącego zamiar złożenia skargi kasacyjnej od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
Nie można też tracić z pola widzenia okoliczności ustalonych w toku postępowania poprzedzającego przywołane wyżej postanowienie z dnia 3 lutego 2015 r., zwłaszcza znacznego zadłużenia strony tytułem zobowiązań alimentacyjnych.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.