Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 24 września 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej z dnia 12 sierpnia 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym z uwagi na niezłożenie go na urzędowym formularzu.
Przesyłka polecona z dnia 25 września 2013 r., skierowana do pełnomocnika skarżącej i zawierająca odpis powyższego zarządzenia oraz pismo z pouczeniem o prawie i terminie wniesienia sprzeciwu, została awizowana w dniu 30 września 2013 r., a następnie wydana pełnomocnikowi do doręczeń adresata w dniu 15 października 2013 r.
W dniu 22 października 2013 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej wniósł sprzeciw na powyższe zarządzenie referendarza sądowego.
Następnie w odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 października 2013 r. dotyczące awizowania przesyłki poleconej z dnia 25 września 2013 r., Naczelnik Urzędu Pocztowego w piśmie z dnia 5 listopada 2013 r. wyjaśnił, że przesyłka ta była z powodu nieobecności adresata awizowana dwukrotnie, tj. po raz pierwszy w dniu 30 września 2013 r. i powtórnie w dniu 8 października 2013 r., o czym pozostawiono zawiadomienia w drzwiach adresata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt. 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W myśl z kolei art. 259 § 2 ppsa sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym m.in. sprzeciw wniesiony po terminie.
Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia z dnia 24 września 2013 r. wynika, że została ona doręczona w dniu 15 października 2013 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 30 września 2013 r., a następnie po raz drugi w dniu 8 października 2013 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 14 października 2013 r. Wobec tego siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upłynął z dniem 21 października 2013 r. Pełnomocnik skarżącej wniósł natomiast sprzeciw w dniu 22 października 2013 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Podkreślić należy, że w orzecznictwie wyrażono pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a także z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13, publ. LEX nr 1318910).
Nie ulega zatem wątpliwości, że termin został uchybiony, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść.
W związku z powyższym, na podstawie art. 259 § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji.