Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Podkreślił, że jest inwalidą całkowicie niezdolnym do pracy i utrzymującym się z emerytury, która – po odliczeniu zajęć egzekucyjnych – wynosi 937,73 zł netto. Wyliczył też swoje miesięczne wydatki, uwzględniając koszt lekarstw (200 zł), rehabilitacji (220 zł) i usług pocztowych (100 zł). Według wniosku skarżący nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie posiada majątku i zamieszkuje "kątem" u pełnoletniego syna.
Do wniosku załączono faktury dokumentujące wydatki na leczenie z maja, sierpnia i lipca bieżącego roku oraz uzyskane w placówce pocztowej wydruki wyciągów z rachunku bankowego za okres od 15 czerwca do 16 lipca 2015 r. oraz od 1 do 18 sierpnia 2015 r. (dokumentują one wpływy tytułem emerytury, które są na bieżąco wypłacane i przeznaczane na zakupy, przede wszystkim związane z leczeniem).
Ustosunkowując się do wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, skarżący podtrzymał swoje wyjaśnienia i dodał, że z uwagi na stan zdrowia, tj. operację, którą przeszedł w lipcu, nie odbiera wyciągu z rachunków bankowych. Przedstawił dwa takie wyciągi, za kwiecień ubiegłego roku i za styczeń roku bieżącego, kopie zeznania podatkowego za ubiegły rok oraz postanowień wydanych w jego sprawach, m.in. postanowienia z dnia 9 czerwca 2014 r., sygn. akt od I SA/Gl 189/14, którym zwolniono go od kosztów sądowych i ustanowiono mu adwokata.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący w dostatecznym stopniu wykazał, że przesłanka ta w jego przypadku zachodzi, aczkolwiek jedynie w niewielkim zakresie wykonał wezwanie do uzupełniania danych zawartych we wniosku. Nie przedstawił przy tym przekonującego usprawiedliwienia w tej materii. Trudno przecież przyjąć, że stan zdrowia po przebytej operacji uniemożliwił mu pozyskanie aktualnych wyciągów z rachunków bankowych, skoro wyciągi załączone do wniosku zostały sporządzone po tej operacji, i to w placówce pocztowej, z której usług skarżący stale korzysta. Wnioskodawca zignorował zatem w istocie wezwanie w tym zakresie, przedkładając wyciągi jeszcze mniej aktualne niż te nadesłane wcześniej. Niemniej dostarczył też zeznanie podatkowe za ubiegły rok, które – łącznie z tymi wyciągami załączonymi do wniosku – pozwala przyjąć, że jego sytuacja dochodowa nie uległa poprawie od czasu, kiedy postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. przyznano mu prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Uznać zatem wypada, że dochód, jakim dysponuje skarżący, jest niewielki i nie może wystarczyć do opłacenia zarówno wszystkich wydatków życiowych, z których większość pomimo wezwania nie została udokumentowana, jak i kosztów postępowania. Jest tak tym bardziej dlatego, że wnioskujący ponosi stale wysokie wydatki związane z jego stanem zdrowia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.