Uzasadnienie
M. G. i M. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczone w sentencji postanowienia, w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec M. G. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 listopada 2018 r. Sąd wezwał skarżącą M. G. do wskazania, w terminie 7 dni, interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia adresowanego do M. G. Wobec ustanowienia skarżącym radcy prawnego postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 stycznia 2018 r. w ramach przyznanego skarżącym prawa pomocy Sąd wezwał pełnomocnika z urzędu do wskazania, w terminie 7 dni, interesu prawnego w zaskarżeniu przez M. G. postanowienia adresowanego do M. G. W odpowiedzi na wezwanie ustanowiony pełnomocnik wskazał, że skarżąca nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowego postanowienia organu egzekucyjnego, a wniesienie przez nią skargi w niniejszej sprawie wynikało z błędnego założenia, że jej interes prawny jest tożsamy z interesem jej małżonka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego względem męża skarżącej na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez [...] obejmującego należności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Ponadto zaskarżone postanowienie zostało skierowane do męża skarżącej, nie zaś do obojga małżonków. Jednocześnie żaden przepis szczególny nie przewiduje uprawnienia do wniesienia skargi przez małżonkę zobowiązanego.
Powyższe oznacza, że skarżąca nie mogła skutecznie zainicjować postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, albowiem nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 50 P.p.s.a., zaś jej skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. stanowiącego, że Sąd odrzuci skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi było niedopuszczalne.
Tym samym wobec 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.