Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia [...], nr [...] w części, w jakiej określała zobowiązanie P. W. oraz M. W. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w wysokości [...] zł, a w zakresie, w którym decyzja ta określała odsetki za zwłokę należne do dnia 25 marca 2009 r. od nieuiszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za styczeń, luty, marzec, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2008 r. w łącznej wysokości [...] zł, została ona uchylona a postępowanie – umorzone.
W skardze z dnia 12 października 2012 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik podatników, będący adwokatem, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego jednakże nie uzasadnił.
Postanowieniem z dnia [...], nr [...] organ odwoławczy odmówił uwzględnienia tego żądania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić nawet w przypadku, gdyby organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślenia wymaga, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących jej sytuację, gdyż brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347].
O adekwatności tej kwalifikacji do analizowanego przypadku przesądza fakt, że wnioskodawca ograniczył się jedynie do sformułowania żądania i nie podjął nawet próby wykazania jego zasadności. Jest to niewystarczające do stwierdzenia wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a ponieważ zdaniem Sądu do takiej samej konkluzji prowadzi analiza całego, zebranego w sprawie materiału dowodowego, na podstawie art. 61 §§ 3 oraz 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.