Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na postanowienie oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia. Z treści uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że skarżąca spółka została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Przesyłka polecona z dnia 5 grudnia 2014 r., zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skierowana na adres podany w skardze, została doręczona w dniu 9 grudnia 2014 r. Strona skarżąca, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, nie usunęła go w wyznaczonym terminie. Wpis od skargi został natomiast uiszczony w terminie.
Odpis postanowienia z dnia 12 stycznia 2015 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony upoważnionemu pracownikowi w dniu 19 stycznia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (tj. daty wpisanej przez odbierającego przesyłkę upoważnionego pracownika, a także datownika wskazującego datę odesłania tzw. "zwrotki" do Sądu).
W dniu 27 stycznia 2015 r. (data nadania) strona skarżąca w piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu KRS.
Uzasadniając wniosek strona podniosła, że nie zostało jej doręczone wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Oświadczyła przy tym, że otrzymała jedynie odpowiedź na skargę, dokument zatytułowany "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" oraz zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Podkreśliła, że skoro nie otrzymała wezwania do przedłożenia odpisu KRS, to zasadnym jest przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Zdaniem strony skarżącej, nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu, bowiem nie wiedziała o wezwaniu.
Nadto strona skarżąca oświadczyła, że o uchybieniu terminu powzięła wiadomość wraz z doręczeniem postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. 21 stycznia 2015 r.
Do wniosku załączono odpis z KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Stosownie zaś do art. 87 § 4 ppsa równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Ponadto, zgodnie z art. 88 zd. 1 ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc opisaną regulację do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że w dacie doręczenia postanowienia z dnia 12 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi, strona powzięła wiadomość o tym, iż nie uzupełniła braku formalnego skargi. W konsekwencji, wskazana we wniosku przyczyna uchybienia terminu tj. niewiedza strony skarżącej o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi, ustała najdalej z chwilą doręczenia tego postanowienia. Podkreślić w tym miejscu należy, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru odpisu postanowienia z dnia 12 stycznia 2015 r. wraz z uzasadnieniem wyraźnie wynika, że został on doręczony w dniu 19 stycznia 2015 r., a nie w dniu 21 stycznia 2015 r., jak wskazuje strona skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu. Nawet więc, jeżeli strona później zapoznała się z treścią tego postanowienia, to nie ma to znaczenia, gdyż miarodajna jest data wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki.
Wskazać w tym miejscu trzeba, że prawidłowo wypełnione pokwitowanie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 Kodeksu postępowania cywilnego, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism, korzystającym z domniemania prawidłowości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt V CZ 123/10, publ. Lex nr 785895) i zgodności z prawdą (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98, publ. Lex nr 33465). Nadto odnotować należy, że dokumentem takim jest również zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z dnia 5 grudnia 2014 r. Wynika z niego, że stronie skarżącej doręczono wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, co także poddaje w wątpliwość wersję prezentowaną we wniosku o przywrócenie terminu. Nawet przyjęcie zatem najpóźniejszego możliwego terminu ustania przyczyny uchybienia terminu, czyli najbardziej korzystnego dla strony skarżącej w tym zakresie, prowadzi do konkluzji, że rozpatrywany wniosek jest spóźniony.
Skoro więc postanowienie z dnia 12 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone w dniu 19 stycznia 2015 r., to termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął zatem najpóźniej w dniu 26 stycznia 2015 r. Strona skarżąca złożyła zaś ów wniosek w dniu 27 stycznia 2015 r. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi jako spóźniony należy na podstawie art. 88 ppsa odrzucić i dlatego na podstawie tego przepisu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.