Uzasadnienie
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oznaczona w sentencji niniejszego postanowienia mocą której uchylono decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] nr [...] ustalającą A.Z. i G. C. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014 r. w kwocie [...] zł i umorzono postępowanie w sprawie. Przyczyną powyższego stało się skierowanie decyzji pierwszej instancji do osoby niebędącej stroną postępowania. Jak wskazał organ odwoławczy zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach o opłatach lokalnych, podatnikami podatku od nieruchomości są m.in. jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej.
Zatem wśród podmiotów, na których spoczywa obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ustawodawca wyodrębnił w sposób wyraźny i jednoznaczny spółki nieposiadające osobowości prawnej, do których zalicza się między innymi spółki cywilne. Konsekwencją tego uregulowania – w ocenie organu drugiej instancji – jest fakt, że w przypadku gdy posiadaczem nieruchomości jest spółka cywilna (a z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie), podatnikiem jest ona, a nie jej wspólnicy. Tymczasem Prezydent Miast T. decyzję z dnia [...] wydał na wspólników, a nie spółkę cywilną.
Powyższa decyzja wydana przez organ odwoławczy stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, którą wniósł Prokurator Rejonowy w T..
W dalszej kolejności w dniu 5 grudnia 2016 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo uczestników postępowania sądowego tj. A. Z. i G. C., w treści którego podali, że Prezydenta Miasta T. wobec wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, wszczął w tożsamej sprawie nowe postępowanie podatkowe w ramach którego jako podatnika podatku od nieruchomości określono spółkę cywilną. Następnie w dniu [...] organ ten wydał decyzję w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania od nieruchomości za 2014 r. Od decyzji tej uczestnicy wnieśli odwołanie, które niebawem zostanie rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Zatem obydwie sprawy są tożsame i dlatego należy rozważyć zawieszenie postępowania toczącego się w niniejszej sprawie na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Następnie na mocy zarządzenia z dnia 7 grudnia 2016 r. tut. Sąd zwrócił się zarówno do skarżącego jak i organu o ustosunkowanie się do wniosku uczestników o zawieszenie postępowania.
W dniu 22 grudnia 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo organu odwoławczego z dnia 19 grudnia 2016 r., w którym wskazano, że organ ten nie widzi podstaw do zawieszenia postępowania sądowego. Z kolei skarżący w piśmie z dnia 22 grudnia 2016 r. wyraził zgodę na zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy z odwołania o decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu.
W toku rozpoznania tej sprawy Sąd uznał, że rozstrzygnięcie innego toczącego się postępowania administracyjnego będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania i dlatego mając to na uwadze, a także względy natury celowościowej i słusznościowej przyjęto, iż zachodzi obecnie okoliczność opisana w pkt 1 wyżej cytowanego przepisu.
Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, zatem rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i winno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.
W rozumieniu powołanego przepisu rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.
Zawieszenie postępowania winno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności, sąd podejmujący rozstrzygnięcie oparte o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., winien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) i zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 ppsa; postanowienie NSA z 11.9.2013 r., II FZ 749/13, cbosa).
Zawieszając postępowanie sąd musi zbadać, czy istnieje ścisły związek między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem innego postępowania.
W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania w sprawie, w której w dniu [...] 2016 r. Prezydent Miasta T. wydał decyzję ustalającą spółce cywilnej, którą tworzą A. Z. i G. C. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2014 rok. Zatem wynik niniejszego postępowania sądowego, zależy od toczącego się postępowania administracyjnego, o którym mowa powyżej, ze względu na zakres przedmiotowy obu tych postępowań tj. ustalenie podatku od nieruchomości za 2014 r.
Oceniając powyższe z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej Sąd przyjął, iż w niniejszej sprawie postępowanie powinno zostać zawieszone.
Ze wskazanych wyżej powodów, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.