Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżących na zarządzenie z dnia 27 sierpnia 2008 r. w przedmiocie ponownego wezwania skarżących E. L. i J. L. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia z dnia 9 czerwca 2008 r.
Pismem z dnia 7 października 2008 r. skarżący wnieśli zażalenie na wyżej wymienione postanowienie z dnia 22 września 2008 r.
Następnie zarządzeniem z dnia 14 października 2008 r. Sąd wezwał skarżących E. L. i J. L. (postanowieniem Referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 23 lutego 2007 r. skarżący J. L. został zwolniony od kosztów sądowych) do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 22 września 2008 r., pouczając jednocześnie o możliwości jego zaskarżenia. Wezwanie to zostało doręczone wskazanym skarżącym w dniu 20 października 2008 r. (data wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu; przesyłkę odebrał syn skarżących J. L.).
Na powyższe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu skarżący E. L., J. L. i J. L. pismem z dnia 23 października 2008 r. wnieśli zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2008 r. sygn. akt II FZ 519/08 zostało oddalone.
W dalszej kolejności zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2008 r. tutejszy Sąd, pouczając o braku możliwości jego zaskarżenia, ponownie wezwał skarżących E.L. i J. L. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 22 września 2008 r.
Pismem z dnia 17 grudnia 2008 r. strona skarżąca zaskarżyła powyższe zarządzenie zażaleniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
Z uprawnienia owego, wynikającego z treści wyżej cytowanego artykułu, skarżący E. L. i J. L. - po doręczeniu im zarządzenia z dnia 14 października 2008 r. wzywającego do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 22 września 2008 r. wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia - skorzystali wnosząc zażalenie z dnia 23 października 2008 r., jednakże zażalenie to postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2008 r. sygn. akt II FZ 519/08 zostało oddalone.
W dalszej kolejności, wszyscy skarżący wnieśli zażalenie na ponowne wezwanie o wpis od zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 22 września 2008 r., pomimo, iż zostali skutecznie poinformowani o braku możliwości jego wtórnego zaskarżenia. Wezwanie to bowiem stanowiło jedynie zakreślenie nowego terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 7 października 2008 r., którego wysokość została już określona w zarządzeniu z dnia 14 października 2008 r., a zatem stanowiło wykonanie tego ostatniego zarządzenia.
Warto również zauważyć, iż zarządzenie o ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia nie jest zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych, w rozumieniu art. 227 § 1 P.p.s.a., a w istocie jest zarządzeniem wzywającym do wykonania prawomocnego zarządzenia, na które zażalenie zostało już oddalone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem na zarządzenie wzywające do wykonania wcześniejszego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu nie przysługuje zażalenie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2007 r. sygn. akt II OZ 1237/07).
Jednocześnie należy stwierdzić, iż wniesienie zażalenia także przez J.L. uznać trzeba za niedopuszczalne, albowiem wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenie na postanowienie z dnia 22 września 2008 r. nie było do niego skierowane, jako, że został on zwolniony od kosztów sądowych.
Wobec powyższego, zażalenie musiało zostać odrzucone na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a, co też orzeczono w sentencji postanowienia.